Borono

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Borono

El borono ye un productu típicu de la comunidá de Cantabria, anque tamién s'estiende al norte de Palencia y l'oriente d'Asturies.[1] El borono ellaborar a partir d'una masa de sangre de gochu, tripa de gochu, cebolla, sal, mantega, especias (comín, pimienta…), farina de maíz y farina de trigu.[2] Esto depende de quien lo ellabore, yá que los ingredientes, sobremanera les especias pueden variar, como por casu la pimienta. Esto fai qu'el borono de cada zona sepa distinta, por casu hai una considerable diferencia ente'l borono de Cervera (Palencia) al de Potes (Cantabria).

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

El sangre de gochu fai qu'el borono quede con un color negru. La resultancia final ye una especie de "bola" negra, un pocu allargada, en nengún casu como una morciella, y abondo más gordu.[2] D'antiguo faíase la forma a mano a partir de la tripa del gochu, que ye lo qu'anubre'l borono. Anguaño casi toos facer con máquines, teniendo toos el mesmu pesu y aproximao la mesma forma.

Sirvir[editar | editar la fonte]

Pa sirvir el borono puede faese de múltiples formes, de normal cómese tostáu nel almuerzu con lleche bien fría. Pa tostalo de normal suelse cortar en fines rodajas y déxase faer bien nun aceite bien caliente. Tamién se suel comer pa merendar o pa cenar con azucre, o con pataques frites. Otres tantes con tamién chorizu tostáu, panceta, morru… etc.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Eloy Gómez Pellón, (1994), Vida tradicional y procesu de cambéu nun valle del Oriente d'Asturies: estudiu antropolóxicu del Valle de Ardisana, Principáu d'Asturies, Primer ed.
  2. 2,0 2,1 Augusto Xuráu, (2008), El gochu y los sos chacinas: voces, refranes, lliteratura, C & G Comunicación Gráfica, ISBN 8461274512

Ver tamién[editar | editar la fonte]

  • Borona. Variante similar del Borono.

Referencies[editar | editar la fonte]



Borono