Billy Joel

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Billy JoelPicto infobox character.png
Billy Joel Shankbone NYC 2009.jpg
Vida
Nome completu William Martin Joel
Nacimientu

Nueva York9  de mayu de 1949

(70 años)
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Familia
Casáu/ada con Christie Brinkley  (23 marzu 1985 -  25 agostu 1994)
Katie Lee  (2 ochobre 2004 -  2010)
Alexis Roderick  (4 xunetu 2015 -
Fíos/es
Estudios
Estudios Universidad de Siracusa Traducir
Llingües inglés
Oficiu
Oficiu cantautor, pianista, compositor, músicu y cantante
Premios
Influyencies The Beatles
Miembru de Billy Joel Band Traducir
Xéneru artísticu Pop rock
Mena de voz tenor
Instrumentu musical acordión
Pianu
guitarra
órganu
voz
ARP Omni Traducir
Discográfica Columbia Records
Creencies
Relixón ateísmu
Partíu políticu Partíu Demócrata de los Estaos Xuníos
IMDb nm0005055
www.billyjoel.com/
Cambiar los datos en Wikidata

William Martin "Billy" Joel (nacíu'l 9 de mayu de 1949 en Bronx) ye un cantante, compositor y pianista estauxunidense.

Billy Joel grabó munchos ésitos popular y llograo más de 40 hits dende 1973 (empezando col senciellu "Pianu Man") hasta'l so retiru en 1993, anque sigui faciendo tours. Ye unu de los pocos artistes de rock y pop que consiguieron ésitos nel "Top Ten" de los 70, 80, y 90. Ganador del Premiu Grammy en seis causes, vendió más de 100 millones de discos nel mundu y ye el sestu artista con más vientes n'Estaos Xuníos, acordies con la RIAA.[1] Realizó esitoses xires artístiques delles vegaes con Elton John[2] amás d'escribir y grabar música clásica. Foi incluyíu nel salón de la fama del rock and roll en 1999, según tamién, nel salón de la fama de los compositores y cantantes en 1992.[3]

Biografía[editar | editar la fonte]

Primeros años[editar | editar la fonte]

Billy Joel primero vivía nel Sur del Bronx, na Ciudá de Nueva York, pero la so familia llueu se camudó a Long Island, específicamente, a Levittown seición de Hicksville. Los sos padres darréu divorciáronse, y el so padre tornó a Austria. El so hermanascu Alexander Joel ye un aclamáu pianista clásicu y direutor d'orquesta n'Europa.[4]

Billy Joel recibiendo un doctoráu de Belles Artes na universidá de Syracuse, 14 de mayu de 2006.

Dende una temprana edá, Billy Joel tuvo un intensu interés na música, especialmente la música clásica.[5] Billy Joel empezó les sos clases de pianu a los 4 años d'edá, y el so interés pola música en cuenta de los deportes foi la causa de munchos discutinios y reñes nos sos años mozos.[6] Como adolescente, Billy Joel tomó clases de boxéu que-y dexaren defender se.[7] Engarró de forma esitosa nel circuitu amateur de "Golden Gloves" mientres un curtiu tiempu, pero abandonó'l deporte tres un combate de boxéu onde se rompió la ñariz.[8]

Billy Joel estudió na Secundaria Hicksville y graduóse en 1967. Sicasí, nun tenía los abondos creitos nuna materia d'Inglés pa poder graduase; quedóse dormíu'l día d'un exame importante por cuenta del so estilu de vida nocherniega.[9] Teniendo qu'atender a cursos de branu pa completar esi requerimientu, optó por nun siguir.[10] Dexó la escuela ensin un diploma pa empecipiar la so carrera de músicu y anque yera aficionáu al boxéu, a la fin decidióse pol pianu.[11] Tocó con diversos grupos que nun-y apurrieron enforma ésitu (como The Hassless o Attila), hasta qu'en 1971 grabó en Nueva York l'álbum Cold Spring Harbor que tampoco tuvo enforma ésitu. Pero la so presentación nel Festival Mar Y Sol de Puertu Ric u'l 2 d'abril de 1972 espertó l'interés de Columbia Records, compañía cola que robló en 1973 y de ende algamó l'ésitu col so álbum Pianu Man.[12]

Los 70: Pianu Man, The Stranger, l'estrellalgu y la fama.[editar | editar la fonte]

Foi en 1973 qu'algamó un gran ésitu col so álbum Pianu man”. Y ye xustamente'l cantar que-y da nome al álbum, la que ta considerada a la fecha como una de los grandes cantares del pop-rock de tolos tiempos. En 1974 tando en Los Angeles graba l'álbum "Streetlife Serenade" qu'incluyía l'ésitu "The Entertainer" onde sigui encetando con distintos matices la temática del pianista optimista, alloñáu de la suerte, pero que llucha y apasiónase pola so vocación, nun mundu duro y competitivo, al igual qu'el so predecesor "Pianu Man". En 1976 graba l'álbum "Turnstiles".

Pero lo meyor taba por llegar, pa esti pianista compositor y cantante, en 1977 l'álbum “The Stranger” facer acreedor de dos premios Grammy, primero como Meyor Discu del Añu, con cantares como "Movin' Out" o "Only the Good Die Young". Amás la emblemática "Just the Way you Are" foi un ésitu dende la so apaición, ganadora del Grammy como meyor cantar del añu y escuchada nel mundu enteru, ye quiciabes la tema de Billy Joel con más versiones na hestoria y foi escritu pa Elizabeth Weber la so esposa nesi entós. Grandes cantantes como Barry White, Diana Krall y Jose Jose, que la cantó n'español, incluyir nos sos discos. L'álbum ta consideráu dientro de los 100 meyores álbumes de la hestoria pola revista Rolling Stone, xuntu al siguiente álbum de Billy Joel, tituláu “52nd Street” de fines de 1978, qu'encimentó la so fama y ésitu con balaes poderoses y harmonioses como "Honesty" o "My Life" ente otres. Esti álbum ganó'l Grammy a meyor performance vocal nun artista masculín.

Los 80: la consagración[editar | editar la fonte]

Mientres los 80 la música de Joel camudó, d'aquel rock/pop allegre, virtuosu y pegañosu, acompañáu de lletres que falaben d'esperiencies en chigres, cuntando hestories de viaxes y regresos como "Seen The Lights Gone Out On Broadway", "New York State of Mind" o "Allentown",[13] tuvo un radical cambéu al entrar los 80 onde'l so estilu y les sos lletres camudaron pa faeles un tanto más romántiques, introspectives y tranquiles, sobremanera al entamu de la década.[14] Joel tuvo que camudar la pasividá de les sos lletres y de la so música, que non por ser pasiva dexó de ser brillosa, y tuvo qu'afaese al estilu predominante de los 80,[15] la escomanada allegría na sociedá esplícita nos cantares de cada artista.[15] El primer discu de Joel nos 80 "The Nylon Courtain" de 1982 trata temes introspectives y, en ciertu puntu, rayando colo político, como les guerres,[16] que dexa ver na so tema "Goodnight Saigon", una de los sos meyores cantares y que significa un homenaxe a aquellos soldaos perdíos na guerra de Vietnam.

En 1983 llanzó l'álbum "An Innocent Man" con ésitos como "Tell Her About it" y la pegañosa "Uptown Girl". Esti álbum ye un tributu de Billy Joel a la música de la so infancia. Billy Joel considera esti como un álbum de cantantes y fai un homenaxe a distintos estilos musicales, incluyendo: .[17] "Uptown Girl" - Un homenaxe a Frankie Valli y The Four Seasons "The Longest Time" - Un homenaxe al estilu doo-wop, fechu popular a mediaos de los años 50. Esti cantar riquió de 14 tracks vocales, cada unu fechu por Billy Joel y xuntaos mientres la producción. En 1985 llanza "The Greatest Hits " un álbum doble recopilatorio de los sos meyores ésitos de 1973 a 1985. En 1986 llanza "The Bridge" que contién cantares como la esitosa "Matter Of Trust. A finales de la década Joel volvió camudar la so apariencia, y la so música de nuevu volvió ser el clásicu contador d'hestories de los 70, coles sos descripciones úniques y colos sos ritmos pegañosos en cada cantar qu'escribía, asina 1989 a los sos 40 años llanza l'escelente álbum '"Storm Front" de la cual la tema foi un ésitu arrollador. "We Didn't Start the Fire" ye un cantar que fai referencia a los principales eventos históricos qu'asocedieron nel mundu (La guerra fría, ideología, políticos, artistes, etc) desque Joel nació hasta que compunxo'l cantar (dende 1949 hasta 1989). Los eventos que se nomen entemecer con un estribillu qu'afirma: "Nós nun empezar el fueu" (We didn't start the fire). El cantar foi númberu unu nes llistes d'Estaos Xuníos. El cantar y el videu fueron interpretaos como una contestación a les crítiques escontra la xeneración de Joel, de parte de les que la precedieron y asocedieron, afirmando que los sos protagonistes fueren los culpables de los problemes qu'aquexaben al mundu nesi momentu. El títulu del cantar, según el so estribillu, suxuren que'l frenesí y el baturiciu cola qu'otros-yos criticaben, reflexaben l'estáu del mundu dende tiempos remotos, muncho primero de la so xeneración, pero qu'esos críticos nun lu tomaben en cuenta. El mensaxe oldea fuertemente col cantar "Allentown", que compunxo antes na so carrera, y na que culpa a la xeneración de los sos padres polos problemes contemporaneos.

En 1992, el creitu que debía na materia d'Inglés foi espacháu pola xunta de la escuela Hicksville y recibió el so diploma nuna ceremonia de graduación tres 25 años dempués de que dexara la escuela.[15]En 1993 edita'l so docenu álbum "River Of Dreams" onde alderica temes como la fidelidá y l'amor de llarga duración; se rumora que les temes d'enfotu y traición, particularmente en ciertes lletres del cantar "All About Soul", amuesen les disputes col mánager y excuñado, Frank Weber, de quien reporta un esfalcu a Billy Joel y usu de dudoses práutiques contables pa cubrir. Este ye l'últimu álbum pop n'estudiu grabáu por Billy Joel; d'ellí d'equí p'arriba grabáronse escoyetes de grandes ésitos: Volume III ya IV, grabaciones de los meyores conciertos, remasterizaciones, etc.

Casóse 3 vegaes, una vegada cola modelu Christie Brinkley, tuvieron una fía llamada Alexa Ray Joel, de 23 años; quien yá sacó un discu y destacó igual, como pianista y cantante soul.[18]

El so legáu[editar | editar la fonte]

Billy Joel ye consideráu unu de los grandes cantautores de tolos tiempos, ganador de 6 Grammys na so carrera,[19] incluyendo'l Grammy Lleenda pola so contribución a la música.[20] El so legáu na cultura pop ye solo comparable col d'otros grandes como Elton John o Frank Sinatra ente otros, cantares que van permanecer inmortales al traviés de los años y qu'emocionaron a 3 Xeneraciones completes.[21] Billy Joel ye, primero de too, un xagaz contador d'hestories, un trovador roqueru. El so sellu particular, melódicos cantares Pop/Rock con un toque sutil y fantástico del pianu, y como lletra,[22] cualquier hestoria que Joel pudiera cuntar, que diben dende viaxes, fiestes, hestories amoroses, y alcuentros inesperaos.[23]

Discografía[editar | editar la fonte]

Álbumes[editar | editar la fonte]

Senciellos[editar | editar la fonte]

  • De Pianu Man.[35]
  • De Streetlife Serenade
    • 1975 "The Entertainer" POP #34[36]
  • De The Stranger
  • De 52nd Street[15]
    • 1978 "My Life" POP #3 (llanzamientu 1979); UK #12.[39]
    • 1979 "Big Shot" POP #19
    • 1979 "Honesty" POP #24[40]
    • 1979 "Until the Night" UK #50
  • De Glass Houses[41]
    • 1980 "All for Leyna" UK #40
    • 1980 "You May Be Right" POP #7[42]
    • 1980 "It's Still Rock and Roll to Me" POP #1; UK #14
    • 1980 "Don't Ask Me Why" POP #19[43]
    • 1980 "Sometimes a Fantasy" POP #36
    • 1980 "Close To The Borderline" POP #7[44]
  • De Songs in the Attic (en direuto)
    • 1981 "Say Goodbye to Hollywood" POP #17 (orixinal de Turnstiles mayu de 1976)
    • 1982 "She's Got a Way" POP #23 (orixinal de Cold Spring Harbor 1971, re-llanzáu por Columbia en 1983)
  • De The Nylon Curtain[45]
    • 1982 "Pressure" POP #20
    • 1983 "Allentown" POP #17[46]
    • 1983 "Goodnight Saigon" POP #66
  • D'An Innocent Man[47]
    • 1983 "Uptown Girl" POP #3; UK #1
    • 1983 "Tell Her About It" POP #1; UK #4,[47]
    • 1983 "An Innocent Man" POP #10; UK #8 (1984 llanzamientu)
    • 1984 "The Longest Time" POP #14;UK #25
    • 1984 "Leave a Tender Moment Alone" POP #27; UK #29 (llau A xuntu con "Goodnight Saigon" en UK)
    • 1985 "Keeping the Faith" POP #18,[47]
  • De Greatest Hits, Vols. 1 & 2 (1973-1985)
  • De The Bridge[49]
    • 1986 "Modern Woman" POP #10
    • 1986 "A Matter Of Trust" POP #10; UK #52[50]
    • 1987 "Baby Grand" POP #75
    • 1987 "This Is The Time" POP #18[51]
  • De Storm Front
  • De Honeymoon in Vegues soundtrack
    • 1992 "All Shook Up" UK #27
  • De River of Dreams
    • 1993 "The River of Dreams" POP #3; UK #3
    • 1993 "All About Soul" POP #29; UK #32
    • 1993 "Non Man's Land" UK #50
    • 1994 "Lullabye (Goodnight, My Angel)" POP #77
  • De Greatest Hits Vol. 3
    • 1997 "To Make You Feel My Love" POP #50

Filmografía[editar | editar la fonte]

Tributos[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Top Selling Artists. RIAA. Retrieved on December 7, 2008.
  2. (September 21, 2004) y con Sir Paul McCartey y The Black Eyed Peas. "Billy Joel in Walk of Fame honour". BBC News. Retrieved on December 7, 2008.
  3. (n'en-US) Billy Joel Biography | Billy Joel Official Site. https://www.billyjoel.com/biography/. Consultáu 'l 29 d'avientu de 2016. 
  4. Tallmer, Jerry (July 16–22, 2003). "Billy Joel grapples with the past". The Villager, 73 (11). Retrieved on December 7, 2008.
  5. [https://web.archive.org/web/20071013200823/http://mortonestrin.com/alumni.php Past students of Morton Estrin. mortonestrin.com. Retrieved on December 7, 2008.
  6. «Billy Joel». classicbands.com. Consultáu'l 6 d'ochobre de 2008.
  7. http://web.yesnetwork.com/news/article.jsp?ymd=20100406&content_id=9099200&vkey=1&oid=
  8. Bordowitz, Hank. Billy Joel: The Life and Times of an Angry Young Man. 2006: 22
  9. NYT June 26, 1992, p. B6
  10. Billy Joel Biography. sing365.com. Retrieved on December 8, 2008.
  11. https://web.archive.org/web/20080621103846/http://www.rollingstone.com/news/qa/story/8878182/billy_joel
  12. [1]. allmusic.com. Retrieved on June 24, 2008.
  13. «BILLY JOEL BIOGRAPHY». Consultáu'l 26 de xunetu de 2009.
  14. «Sony History: A Great Invention 100 Years On». Sony. Archiváu dende l'orixinal, el 29 d'ochobre de 2008. Consultáu'l 4 de payares de 2008.
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 Bordowitz, Hank (2006). Billy Joel: The Life and Times of an Angry Young Man. Billboard Books, 39. ISBN 978-0823082483.
  16. http://www.imdb.com/title/tt0299537/
  17. "Tell Her About It" - Un homenaxe a Motown
  18. classicbands.com - Billy Joel
  19. Geraldine Fabrikant, "Billy Joel takes his lawyers to court", New York Times, 24 September 1992
  20. cittyfile - Profiles - Billy Joel
  21. Johnson, Richard (January 3, 2007). "Billy Goes Pop!". New York Post. Retrieved on December 8, 2008.
  22. Cohen, Jonathan (January 30, 2007). "Billy Joel Returns To Pop With New Single". Billboard. Archived from the orixinal on October 12, 2007.
  23. Press Release (November 30, 2007). Emerging Singer-Songwriter Cass Dillon Premiers New Billy Joel Song, "Christmas in Fallujah", Exclusively on iTunes Beginning Tuesday, December 4". billyjoel.com. Archived from the orixinal on February 7, 2008.
  24. The Windsor Star, June 20, 2008 edition
  25. Sisario, Ben (July 19, 2008). "Paul McCartney Joins Billy Joel at Shea Stadium". The New York Times. Retrieved on December 8, 2008.
  26. «BILLY JOEL's Former Drummer Files Lawsuit, Liberty DeVitto Says He's Owed $$$». MusicNewsNet.com (24 de mayu de 2009). Archiváu dende l'orixinal, el 15 de xunu de 2009. Consultáu'l 24 de mayu de 2009.
  27. «BILLY JOEL and Former Drummer, Liberty Devitto Settle Lawsuit». MusicNewsNet.com (22 d'abril de 2010). Archiváu dende l'orixinal, el 27 d'abril de 2010. Consultáu'l 25 d'abril de 2010.
  28. Concerts: Billy Joel & Elton John. tampabay.metromix.com. Retrieved on December 8, 2008.
  29. 29,0 29,1 29,2 Evans, Rob (December 2, 2008). "Elton John, Billy Joel plan more 'Face 2 Face' time". LiveDaily. Retrieved on December 8, 2008.
  30. Billy Joel: "There Was Never a Tour Booked This Summer!". Chicago Sun-Times Retrieved on March 10, 2010.
  31. Channel Five Interview. "[2]".
  32. (December 31, 1985). "Joel and his 'uptown girl' have a girl". The Atlanta Journal-Constitution, p. A3. "Model Christie Brinkley has given her husband – singer-songwriter Billy Joel – something new to sing about, a 6½-pound daughter, a spokesman for the family said Monday."
  33. (December 30, 1985). "Brinkley, Joel Parents of 'Uptown Girl'". Los Angeles Times, p. 2. The 6½-pound girl, as yet unnamed, was born in a Manhattan hospital at about 11:45 p.m. Sunday, said the spokeswoman, Geraldine McInerney."
  34. Stout, Gene (December 3, 1986). "Billy Joel Delivers – Few Surprises". seattlepi.com. Retrieved on December 8, 2008.
  35. http://www.nydailynews.com/gossip/2009/06/17/2009-06-17_billy_joel_and_wife_katie_llee_split.html
  36. «Billy Joel's daughter overdoses, in hosp». nypost.com. 5 d'avientu de 2009. http://www.nypost.com/p/news/local/billy_joel_daughter_overdoses_in_DHjTBMospMkwI2Y1T2tasI. Consultáu 'l 6 d'avientu de 2009. 
  37. http://money.cnn.com/magacinos/fortune/fortune_archive/2004/09/20/381144/index.htm
  38. «Copia archivada». Archiváu dende l'orixinal, el 5 de marzu de 2010. Consultáu'l 1 d'abril de 2010.
  39. Courtesy of Columbia. «Billy Joel | Music Videos, News, Photos, Tour Dates, Ringtones, and Lyrics | MTV». Mtv.com. Consultáu'l 12 d'avientu de 2008.
  40. Associated Press (March 16, 2005). "Billy Joel In Rehab Again". CBS News. Retrieved on December 8, 2008.
  41. (April 13, 2005). "Billy Joel leaves US rehab clinic". BBC News. Retrieved on December 8, 2008.
  42. Billy joel's campaign donations. newsmeat.com. Retrieved on December 8, 2008.
  43. Greene, Andy (October 17, 2008). Bruce Springsteen, Billy Joel Form Supergroup for Obama in NYC". Rolling Stone. Retrieved on December 8, 2008.
  44. Performance in Albany, New York
  45. The Oprah Winfrey Show, "Billy and Katie Lee Joel", March 24, 2008.
  46. "Grand Pianu Man", by Ron Thibodeaux, The Times-Picayune (New Orleans), April 8, 1994.
  47. 47,0 47,1 47,2 http://rockhall.com/inductees/billy-joel
  48. Associated Press. (May 14, 2006). "Joel serenades 5,000 Syracuse graduates". USA Today. Retrieved on December 8, 2008.
  49. (April 17, 2006). "Syracuse University to present five honorary degrees at its 152nd Commencement". sunews.syr.edu. Retrieved on December 8, 2008.
  50. Friedman, Roger (February 26, 2002). "Billy Joel Gets Special Award at Grammy Kickoff". foxnews.com. Retrieved on December 8, 2008.
  51. (February 14, 2008). "VPA continues Billy Joel Visiting Composer Series with residency by Scottish composer Judith Weir". sunews.syr.edu. Retrieved on December 8, 2008.









Billy Joel