Betume

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Bitumen natural.
Bitumen

El betume o bitumen ye un amiestu de sustances orgániques altamente mafosa, negra, d'alta densidá dafechu soluble en disulfuro de carbonu y compuesta principalmente por hidrocarburos arumosos policíclicos. Ye un nome xenéricu de delles sustances, compuestes principalmente de carbonu ya hidróxenu, que s'atopen na naturaleza y amburen con llapada, fumu trupo y golor peculiar. La mayoría de los betumes contienen azufre y dellos metales pesaos como níquel, vanadiu, chombu, cromu, mercuriu y tamién arsénicu, seleniu y otros elementos tóxicos. Los betumes pueden llograr un bonu caltenimientu de plantes y animales, que formen fósiles nes roques. El betume tamién se topa nos meteoritos, roques arcaiques, mineralizaciones de cobre y cinc, y en cueves. Ye posible que'l betume sía'l principal material formáu mientres la acreción de la tierra y fuera procesáu poles bacteries que peracaben hidrocarburos.

Atópase dacuando en grandes depósitos naturales, como nel llagu Asfaltites o mar Muertu, lo que se llamó betume de Judea (al que dacuando se llama 'betume de Judea' o 'xudaicu', pero que ye un amiestu de minerales y betume).

Producción[editar | editar la fonte]

Na hestoria foi producíu per Finlandia dende'l sieglu XVII hasta'l sieglu XX, miéntras los barcos realizar con madera. Producir el finlandeses pola destilación seca de los pinos bien vieyos.

Tamién ye un amiestu d'estopa, cal, aceite y escories o vidrios molíos, utilizada pa tapar les xuntes de los arcaduces nes cañeríes d'agües y p'otres obres hidráuliques.

Ye la principal materia primo llograda na esplotación petrolera de les sables bituminosos anguaño so desenvolvimientu en Alberta (Canadá).

Usos[editar | editar la fonte]

Utilízase entemecíu con sable o gravilla para pavimentar caminos y como revestimiento impermeable de murios,teyaos y albañileria dende los tiempos de Mesopotamia y el Valle del Indo. Na actualidá usar en forma de formigón asfálticu.

N'Exiptu, el bitumen foi emplegáu en momificaciones, hasta l'añu 3000 e.C.

Los sos otros usos son en productos pa impermiabilizar como botes de vinu, incluyendo'l papel alquitranado pal selláu de techos y teyaos, impermeabilización d'obres al envís de prevenir l'acción del desplazamientu de l'agua, impermeabilización d'edificios, de canales, de preses de tierra, etc.

Nel pasáu, el betume usar pa impermiabilizar barcos (brea), ya inclusive como un recubrimientu en construcción. Ye posible que la ciudá de Cartago amburara fácilmente debíu al estensivu usu del betume na so construcción.[ensin referencies]

Aplicaciones nel cambéu climáticu[editar | editar la fonte]

Por cuenta de la cada vez mayor esmolición pol cambéu climáticu provocáu pola contaminación atmosférica, debida nel so mayor parte a la quema de combustibles fósiles,[ensin referencies] impulsóse la introducción d'alternatives al betume que sían más respetuoses col mediu ambiente y menos tóxiques. El betume puede anguaño fabricase a partir de fontes anovables non basaes nel petróleu (biobetún), como azucre, melaza, arroz, maíz y pataca. Tamién puede ellaborase a partir de materiales de refugayes procedentes de la destilación fraccionada de aceite de motor usáu (aceite mineral), que dacuando a cencielles se quemar o se deposita en vertideros.

El betume asina ellaboráu puede fabricase con colores claros, lo qu'ayuda a amenorgar les temperatures de les superficies qu'otra manera seríen feches a base de asfaltu.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies bibliográfiques[editar | editar la fonte]

  • Fernández Canovas, M. "Materiales Bituminosos"
  • Moncayo V., Jesús. "Manual de pavimentos: asfaltu, adoquín, empedrado, concretu"

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Betún