Beta Sextantis

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Beta Sextantis
Picto infobox astronomy.png
Beta Sextantis
Datos d'observación
(Dómina J2000.0)
Constelación Sextans
Ascensión reuta (α) 10h 30min 17,48s
Declinación (δ) -00º 38’ 13,3’’
Mag. aparente (V) +5,06
Carauterístiques físiques
Clasificación estelar B6V
Masa solar 4 M
Radiu (2,9 R)
Magnitú absoluta -0,04
Lluminosidá 316 L
Temperatura superficial 14.300 K
Variabilidá Variable Alfa2 Canum Venaticorum
Astrometría
Velocidá radial +11,6 km/s
Distancia 406 ± 18 años lluz
Paralax 8,06 ± 0,36 mas
Referencies
SIMBAD enllaz
NStED enllaz
Otres designaciones
30 Sextantis / HD 90994 / HR 4119 / HIP 51437 / SAO 137608 / BD+00 2663
[editar datos en Wikidata]

Beta Sextantis (β Sex / 30 Sextantis)[1] ye una estrella na constelación de Sextans, el sestante. De magnitú aparente +5,06, ye la tercera más brillosa na so constelación dempués de α Sextantis y γ Sextantis. Más distante qu'elles, alcuéntrase a 406 años lluz del Sistema Solar.

Beta Sextantis ye una estrella blancu-azulada de la secuencia principal de tipu espectral B6V.[1] Anque la mayor parte de les estrelles d'el so carauterístiques topen sobre'l planu de la Vía Lláctea, ésti nun ye'l casu de Beta Sextantis, alloñada del círculu galácticu. Tien una temperatura efectivo de 14.300 K y la so lluminosidá —incluyendo la lluz ultravioleta qu'emite— ye 316 vegaes superior a la lluminosidá solar. Con un radiu 2,9 vegaes más grande qu'el del Sol, rota con una velocidá proyeutada de 93 km/s. Ello implica qu'el so periodu de rotación ye igual o inferior a 38,4 hores. Tien una masa cuatro veces mayor que la masa solar y una edá averada de 70 millones d'años, daqué menos de la metá del tiempu que va permanecer dientro de la secuencia principal. Va Concluyir la so vida como una nana blanca de 0,8 mases solares.[2]

Beta Sextantis ta catalogada como variable Alfa2 Canum Venaticorum. La so variación de rellumu ye bien pequeña, apenes 0,1 magnitúes, ensin qu'haya constancia de nengún periodu.[3] Na bóveda celeste ta asitiada mediu grau al sur del ecuador y, xunto a α Sextantis y 69 Leonis, a unu y otru llau d'ella, definen la llinia del ecuador celeste. Debíu al movimientu de precesión de la Tierra, hasta 1875 aproximao Beta Sextantis tuvo nel hemisferiu norte celeste.[2]

Referencies[editar | editar la fonte]