Beta Pavonis

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Beta Pavonis
Beta Pavonis
Constelación Pavu
Ascensión reuta α 20h 44min 57,50s
Declinación δ -66° 12’ 11,6’’
Distancia 137 años lluz
Magnitú visual +3,43
Magnitú absoluta +0,29
Lluminosidá 58 soles
Temperatura 8200 K
Masa 2,3 - 2,4 soles
Radiu 3,8 soles
Tipu espectral A7IV
Velocidá radial +9,8 km/s

Beta Pavonis (β Pav / HD 197051 / HR 7913)[1] ye una estrella de magnitú aparente +3,43, la segunda más brillosa na constelación de Pavu. Ta asitiada a 137 años lluz del Sistema Solar.

Catalogada como xigante de tipu espectral A7III,[1] Beta Pavonis tien una temperatura superficial de 8200 K. 58 vegaes más lluminosa qu'el Sol, el so radiu ye 3,8 más grande qu'el radiu solar; la midida de la so velocidá de rotación proyeutada, 81 km/s, trai que'l so periodu de rotación seya a lo más de 2,3 díes. Tien una masa entendida ente 2,3 y 2,4 mases solares. Toos estos parámetros indiquen que, más qu'una verdadera xigante, Beta Pavonis ye una subxigante terminando la fusión del so hidróxenu internu. La so edá actual envalórase en 60 millones d'años, cuando nació como una estrella B9.5V con una temperatura 2000 ~ K más alta que l'actual. Dende entós tamién creció en tamañu, con un diámetru aproximao'l doble que cuando se formó. N'última instancia, va rematar los sos díes como una nana blanca que la so masa —una vegada espulsaes les sos capes esteriores al traviés del vientu estelar— namái va ser un 30% de la so masa actual.[2]

La so composición química ye un tanto anómala; frente a un gran númberu d'elementos como magnesiu, siliciu, calciu y fierro, ente otros, que la so bayura ta claramente per debaxo de los valores solares, unos pocos —como ceriu, estronciu y europiu— son claramente «sobreabundantes»; especialmente notable ye'l casu del neodimiu, que'l so conteníu relativo ye cuasi 5 vegaes más eleváu que nel Sol.[3]

Referencies[editar | editar la fonte]