Beta Hydri

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Beta Hydri
Beta Hydri
Constelación Hydrus
Ascensión reuta α 00h 25min 45,07s
Declinación δ -77º 15’ 15,3’’
Distancia 24,4 ± 0,09 años lluz
Magnitú visual +2,82
Magnitú absoluta +3,45
Lluminosidá 3,7 soles
Temperatura 5750 K
Masa 1,1 - 1,2 soles
Radiu 1,9 soles
Tipu espectral G2IV
Velocidá radial +22,7 km/s
Otros nomes HD 2151 / HR 98
HIP 2021 / GJ 19

Beta Hydri (β Hyi)[1] ye la estrella más brillosa na constelación de Hydrus con magnitú aparente +2,80. Ye la estrella brillosa más cercana al polu sur celeste, yá que Polaris Australis (σ Octantis), la Estrella Polar del hemisferiu sur, apenes relluma con magnitú 5,42. Nel pasáu, escontra l'añu 150 e.C., Beta Hydri tuvo asitiada a menos de dos graos del polu. Alcuéntrase a 24,4 años lluz de distancia del Sistema Solar.[2]

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

Beta Hydri ye una estrella subxigante de tipu espectral G2IV[1] con una temperatura superficial de 5750 K, namái 30 K más fría qu'el Sol. Ye 3,7 vegaes más lluminosa qu'ésti, siendo'l so radiu casi'l doble del radiu solar. El so periodu de rotación, en redol a 29 díes, pue ser similar al de la nuesa estrella; sicasí, cuidao que nun se conoz l'enclín de la so exa, dichu periodu puede ser enforma menor.[2] Presenta una metalicidá un 22% inferior a la solar ([Fe/H] = -0,11).[3] Piénsase que pue ser una estrella variable, recibiendo la denominación provisional de NSV 161.[1]

Con una masa de namái 1,1 mases solares, fai unos 5000 o 6000 millones d'años Beta Hydri empezó la so vida como una nana mariella de tipu F8, aumentando'l so rellumu a midida que consumía'l so hidróxenu internu para, n'última instancia, espandise na estrella qu'anguaño vemos. Nel futuru va siguir el so enfriamientu y espansión, llegando a algamar una lluminosidá 1000 vegaes mayor que la del Sol. Darréu, va espulsar les sos capes esternes —fase de nebulosa planetaria— y va concluyir los sos díes como una nana blanca con una masa aprosimao la metá que la que güei tien.[2]

Beta Hydri foi estudiada per aciu astrosismoloxía, ciencia qu'estudia la estructura interna d'estrelles pulsantes interpretando la so espectru de frecuencies. Sábese que'l gas solmenao nes capes esternes d'una estrella xenera ondes sonores. Asemeyaos a les ondes sísmiques d'un terremotu na Tierra, estes ondes provoquen pulsaciones na superficie estelar. Nel Sol, estes pulsaciones fueron afayaes en 1979 y tienen un periodu averáu de 5 minutos. Siendo Beta Hydri considerablemente más vieya que la nuesa estrella, el so periodu —de 17 minutos— ye tamién más llargu.[4]

Beta Hydri ye una de les estrelles escoyíes polos proyectu Darwin y Terrestrial Planet Finder (TPF) pa la busca de planetes terrestres na zona de habitabilidad alredor de la estrella. La órbita d'un hipotéticu planeta con agua líquido taría centrada aprosimao a 1,9 UA de la estrella.[5]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]