Bechara El Khoury

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
13-10-2019 17:47
Bechara El Khoury
Bechara elkhoury.jpg
Primer Ministru d'El Líbanu

5 mayu 1927 - 10 agostu 1928
Auguste Adib Pacha Traducir - Habib Pacha Es-Saad Traducir
Miembro del Parlamento de Líbano Traducir

1929 - 1937
Primer Ministru d'El Líbanu

9 mayu 1929 - 11 ochobre 1929
Habib Pacha Es-Saad Traducir - Émile Eddé
Presidente d'El Líbanu

21 setiembre 1943 - 11 payares 1943
Petro Trad - Émile Eddé
1. Presidente d'El Líbanu

22 payares 1943 - 18 setiembre 1952
Émile Eddé - Camille Chamoun
Vida
Nacimientu Rechmaya Traducir10  d'agostu de 1890
Nacionalidá Imperiu Otomanu  (1890 -  1918)
Reinu Árabe Xuníu de Siria  (1918 -  1920)
Gran Líbanu  (1920 -  1943)
Bandera de El Líbanu El Líbanu  (1943 -  1964)
Residencia El Cairu
Fallecimientu

Beirut11  de xineru de 1964

(73 años)
Familia
Fíos/es
Estudios
Estudios Universidad de San José de Beirut Traducir
Universidá de París
(1909 - 1912) Llicenciatura : Derechu
Llingües árabe
francés
Oficiu
Oficiu políticu y abogáu
Premios
Creencies
Relixón Ilesia católica maronita
Partíu políticu Constitutional Bloc Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Bechara El Khoury (10  d'agostu de 1890Rechmaya Traducir - 11  de xineru de 1964Beirut) (n'árabe: بشارة الخوري) foi'l primer presidente del Líbanu dempués de la independencia.[1] Ocupó'l cargu dende'l 21 de setiembre de 1943 hasta'l 18 de setiembre de 1952. Con anterioridá foi dos vegaes Primer Ministru del Líbanu, cargu qu'ocupó dende'l 5 de mayu de 1927 al 10 d'agostu de 1928 y dende'l 9 de mayu de 1929 al 11 d'ochobre de 1929, y foi primu hermanu del políticu libanés Antonio Khoury Hanna que salió del Líbanu escontra Colombia por culpa del Imperiu Otomanu.

Biografía[editar | editar la fonte]

Abogáu d'oficiu, yera un nacionalista que s'oponía al mandatu francés y, el 11 de payares de 1943, foi deteníu poles tropes franceses instalaes nel Líbanu, foi encarceláu na Torre Rashaya mientres once díes, xunto con Riad El-Solh (el Primer Ministru), Pierre Gemayel, Camille Chamoun y numberoses personalidaes que diben ocupar el poder política del Líbanu na xeneración viniente, tres la independencia.

Manifestaciones populares forzaron a les Fuercies armaes de Francia a que lliberaren a los prisioneros, incluyendo a Khoury y, el 22 de payares de 1943 llogróse la lliberación, fecha na que güei se celebra'l día de la independencia nacional del Líbanu.

Khoury ye recordáu pola so participación na ellaboración del Pautu Nacional, un alcuerdu ente los cristianos del Líbanu y los líderes musulmanes que constitúi la base de la estructura constitucional del país. Nel Pautu, los cristianos acepten l'afiliación del Líbanu cola Lliga Árabe y alcordaron nun tratar la proteición francesa nel Líbanu, los musulmanes aceptaron l'alcuerdu coles llendes actuales y prometió nun buscar la unificación cola vecina Siria. Nel Pautu tamién se distribuyeron los escaños na Asamblea Nacional nuna proporción de seis a cinco cristianos y musulmanes respeutivamente, basáu nel censu de 1932 (esto foi modificáu pa representar a los siguidores de dambes relixones por igual). Lo más significativo, los trés principales cargos de la Constitución (Presidente, Primer Ministru y presidente de l'Asamblea Nacional) fueron asignaos a un maronita (cristianos), sunita (musulmanes), y los chiites (musulmanes).

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Copia archivada». Archiváu dende l'orixinal, el 20 de febreru de 2011. Consultáu'l 14 de xunu de 2011.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]