Beatu de Valcavado

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Beatu de Valcavado
[In Apocalipsis]
B Valladolid 93.jpg
Llocalización
Situación Biblioteca de la Universidad de Valladolid - Biblioteca Histórica de Santa Cruz (es) Traducir
Coleición Biblioteca de la Universidad de Valladolid - Biblioteca Histórica de Santa Cruz (es) Traducir
Coordenaes 41°39′08″N 4°43′17″O / 41.652225°N 4.721397°O / 41.652225; -4.721397Coordenaes: 41°39′08″N 4°43′17″O / 41.652225°N 4.721397°O / 41.652225; -4.721397
País España
Datos
Autor Oveco
Añu 970
Xéneru arte sacro
Movimientu Early Spanish illuminated manuscripts (en) Traducir
Materiales Pergamín
Altor 35,5 cm
Anchor 26,5 cm
Web oficial
Cambiar los datos en Wikidata

El Beatu de Valcavado ye un manuscritu —copia de los Comentarios al Apocalipsis de San Juan de Beatu de Lliébana—, escritu y allumáu por un monxu llamáu Oveco nel añu 970, nel antiguu Monasteriu de Valcavado de la provincia de Palencia.[1]. Atopar na Biblioteca Histórica de Santa Cruz de Valladolid.

Historia[editar | editar la fonte]

Nel añu 970 sol reináu de Ramiro III de Lleón, moraba nel monasteriu de Valcavado un monxu, que dempués aportó a santu, llamáu Oveco que copió y realizó miniaturas d'un beatu en fueyes de pergamín, por orde del so abá Sempronio, l'orixinal del mesmu foi escritu por San Beatu nel monasteriu de Santu Toribiu de Lliébana, ente los años 765-775, que les sos copies aportaron a reproducíes unes 32 vegaes. El manuscritu de Oveco, caltener na ilesia de la llocalidá hasta'l sieglu XVI, dende onde pasó a Lleón y dempués a Madrid a manes d'un secretariu de Felipe II d'España. Nel sieglu XVII atopar nel Colexu de xesuites de San Ambrosio en Valladolid, y cuando por orde de Carlos III d'España espulsar a los xesuitas, tol conteníu de la biblioteca pasó a la Universidá de Valladolid.[2]

Descripción[editar | editar la fonte]

Ye conocíu tamién col nome de Beatu de Valladolid. Consta de 230 folios (más catorce sumíos) de 35,5 x 24,5 cm y contién en total 87 miniaturas y numberoses lletres capitales calteníes en bon estáu. La téunica realizar col barnizáu a la cera sobre'l pergamín, y con pigmentos d'azurita, malaquita y cinabriu realizaos per mediu d'amiestu de güevu, miel o cola, consiguiendo asina un colores vivos. Les figures de los personaxes llinden el so dibuxu con una llinia y la so espresividá amosar nos grandes güeyos almendrados. En munchos marxes de les páxines atópense numberoses anotaciones añedíes por el mesmu autor, de xuru mientres la revisión del so trabayu y otres posteriores realizaes n'otros sieglos.[3]

La elaboración del manuscrito se realizó en un plazo muy corto, del 8 de xunu al 9 de setiembre del año 970, en el folio 3 se encuentra, dando confirmación a estas fechas, esta inscripción:«Initiatus est liber iste Apocalipsis Joahnni VI idus junius et pinibit exaratus VI idus septembris sub era VIII».[2]

Una de les primeres frases que pueden lleese nel beatu ye:«Hoc opus tu fieret prae-dictus Abbas Sempronius instanter egit, cui ego Oveco indignus mente obediens devota depinxi». Tamién se añedir la fecha con estes pallabres: «Anno Domini 970».[4]

Europeana 280[editar | editar la fonte]

N'abril de 2016, el códiz «Beatu de Valcavado» foi escoyida como una de los quince obres artístiques más importantes d'España pol proyeutu Europeana. Europeana pro (ed.): «La seleición de obras de arte de un país a Europeana 280: España» (inglés).</ref>

Galería[editar | editar la fonte]

Llume sobre pergamín nel Beatu de Valcavado
Llume sobre pergamín nel Beatu de Valcavado

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Martínez y Pérez, 20 de xunetu de 1967, p. 251.
  2. 2,0 2,1 García-Diego y Alonso Montes, 2012, p. 123.
  3. García-Diego y Alonso Montes, 2012, p. 123-126.
  4. Menéndez Pidal, 2003, p. 92.

Bibliografía[editar | editar la fonte]