Saltar al conteníu

Beatriz de Día

De Wikipedia
Beatriz de Día
Vida
Nacimientu Montélimar, circa 1140
Nacionalidá Bandera de Francia Reinu de Francia
Llingua materna Old Occitan (en) Traducir
Muerte Provenza, 1212 (71/72 años)
Estudios
Llingües falaes Old Occitan (en) Traducir[1]
Oficiu
Oficiu trobairitz (en) Traducir, poeta, escritora, compositora
Trabayos destacaos Lyrical poems (en) Traducir
Movimientu troubadoric poetry (en) Traducir
Astronauta
Cambiar los datos en Wikidata

Beatriz de Día o Condesa de Día (circa 1140, Montélimar  circa 1212, Provenza) foi la más famosa del pequeñu grupu de trobairitz (trovadores) que componíen música secular nos sieglos XII y XIII.[2][3] Foi fía del Conde Isoardo II de Dia, ciudá asitiada nel departamentu de Drôme.

Conózsela namás como la Comtessa de Dia ("Condesa de Día") nos documentos contemporáneos, pero sábese con certidume que'l so nome yera Beatriz y ye probable que fore fía del Conde Isoardo II de Día (un pueblu asitiáu al nordeste de Montélimar nel sur de Francia). Acordies cola so vida, taba casada con Guillem o Guilhem de Poitiers, Conde de Vienne pero taba namorada del trovador Raimbaut d'Orange (1146-1173), al que-y dedicó dalgunes de les sos obres.[4]

Los poemes de Beatriz yeren acompañaos davezu pola música d'una flauta. Cinco de les sos composiciones sobrevivieron.[5]

El so cantar n'occitanu A chantar m'er de so qu'eu non volria ye la única pieza trovadoresca d'autoría femenina de la que la so música sobrevive intacta.[6] La música d'A chantar atópase namái nel -y manuscript di roi, una coleición de cantares copiaos alredor de 1270 pa Carlos d'Anjou, l'hermanu de Lluis IX.[7]

  • Ab joi et ab nuevu m'apais
  • A chantar m'er de so qu'ieu non volria
  • Estât ai en greu cossirier
  • Fin ioi me don'alegranssa

"A chantar m'er de so qu'eu non volria"

[editar | editar la fonte]

Esta ye la trescripción moderna del cantar calteniendo'l testu na llingua provenzal (Langue d'Oc).

A chantar m'er en notación moderna, solo'l primer versu.
A chantar m'er en notación moderna, solo'l primer versu.

Referencies

[editar | editar la fonte]
  1. Biblioteca Nacional de Francia. «general catalog of BnF» (francés). Biblioteca Nacional de Francia. Consultáu'l 2 xunetu 2023.
  2. Sackler Center for Feminist Art, The Dinner Party database . Brooklyn Museum
  3. Schulman. The Rise of the Medieval World 500-1300.
  4. Bruckner, Matilda Tomaryn. (1995). Songs of the Women Troubadours.
  5. Troubadour Music at the Music Encyclopedia.
  6. Elizabeth Aubrey. "Comtessa de Dia", Grove Music Online.
  7. Pendle, Karin. Women and Music: A History.