Astrolabiu d'al-Sahlî

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Astrolabiu d'al-Sahlî nel Muséu Arqueolóxicu Nacional.

L'Astrolabiu d'al-Sahlî ye una pieza que forma parte del llamáu arte islámicu, y data de la dómina de la Taifa de Toledo, una de les taifes d'Al-Ándalus que surde de la descomposición del Califatu de Córdoba'l 22 de xunetu de 1035 y remata cola conquista cristiana en 1085, na península ibérica, y que nesa dómina taba gobernada por Yahya ibn Ismail al-Mamun, Yahya ben Ismael ben-Dylinun, tamién llamáu Al-Mamún de Toledo, (* ¿? – Córdoba, 1075). De la dinastía Banu Di-l-Nun, foi rei de la Taifa de Toledo ente 1043 y 1075.

Historia[editar | editar la fonte]

L'astrolabiu d'al-Sahlî, preséu que dexa determinar les posiciones de les estrelles sobre la bóveda celeste, foi creáu na ciudá de Tulaytulah, actual Toledo, (España), pol sabiu Ibrâhîm Sa‘îd al-Sahlî nel añu 1066, y destaca pola peculiaridá del so funcionamientu, que nun s'asemeya al restu d'astrolabios fabricaos na so dómina. La pallabra astrolabiu significa etimolóxicamente "el que gueta estrelles" y debe la so procedencia al griegu ("ἄστρον", estrella) y "λάβιον", (del verbu "λαμβάνω": tomar, garrar).

La taifa de Toledo hacia l'añu 1037.

Contién inscripciones qu'indiquen la data y el llugar de la so construcción.

Caltenimientu[editar | editar la fonte]

La pieza esíbese nel Muséu Arqueolóxicu Nacional (España) en Madrid.

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

  • Forma: circular.
  • Material: latón fundíu.
  • Midíes: diámetru 24,2 cm y grosez máxima 5 cm.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • El legado científico Andalusí. Ministeriu de Cultura y Ministeriu d'Asuntos Esteriores. 1992. ISBN 84-7483-819-3. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]