Arnold Palmer

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Arnold Palmer.

Arnold Palmer (10 de setiembre de 1929, Latrobe, Pensilvania) ye un ex golfista estauxunidense, consideráu unu de los grandes xugadores de la hestoria poles sos numberoses victories en grandes torneos a nivel mundial dende 1955. Conocíu como «The King» (El Rei), ye unu d'el xugadores y entrenadores más populares por ser una de les primeres estrelles de la era televisiva, qu'empezó nos años 1950. Formó parte del llamáu «Big Three» (Los Trés Grandes), xuntu con Jack Nicklaus y Gary Player, que contribuyeron a la popularización del golf en tol mundu.

Ganó siete torneos mayores: el Masters de Augusta de 1958, 1960, 1962 y 1964 (el primeru golfista en ganar cuatro veces), el Abiertu de los Estaos Xuníos de 1960, y el Abiertu Británicu de Golf Abiertu Británicu de 1961 y 1962. Amás llogró diez segundos puestos, 26 top 5 y 38 top 10 en torneos mayores.

Nel PGA Tour estaunidense, Palmer ye'l quintu golfista en cantidá de victories con 62, y terceru en cantidá de top 10 con 245. Lideró la llista de ganancies de les temporaes 1958 (tres victories), 1960 (ocho), 1962 (ocho) y 1963 (siete).

Amás, ganó'l Campeonatu Mundial de Match Play de 1964 y 1967, l'Abiertu de Colombia de 1956, l'Abiertu de Panamá de 1956, el Open d'España de 1975, y el Campeonatu de la PGA por Equipos de 1966, 1970 y 1971, siempres al pie de Nicklaus.

Tocantes a les sos actuaciones cola selección estaunidense, zusmiu seis ediciones de la Copa Ryder ente 1961 y 1973, llogrando 23 puntos en 32 partíos. Coles mesmes, ganó seis ediciones de la Copa Canadá / Copa Mundial de Golf, dos d'elles tamién na clasificación individual.

En 1980, Palmer pasó a xugar nel Senior PGA Tour, onde xugó regularmente mientres más de dos décades. Ganó diez torneos, ente ellos cinco majors, y resultó cuartu nes temporaes 1980, 1981, 1982 y 1984.

Palmer recibió la Reconocencia a la Trayectoria del PGA Tour en 1998, ya ingresó nel Salón de la Fama del Golf Mundial en 1974.[1]

Victories en torneos mayores[editar | editar la fonte]

Añu|width="165"|Tornéu|width="85"|54fuexos|width="145"|Resultancia ganadora|width="80"|Marxe|width="225"|Segundu clasificáu
1958 The Masters Empataos -4 (70-73-68-73=284) 1 golpe Bandera de Estaos Xuníos d'América Doug Ford, Bandera de Estaos Xuníos d'América Fred Hawkins
1960 The Masters (2) 1 de ventaya -6 (67-73-72-70=282) 1 golpe Bandera de Estaos Xuníos d'América Ken Venturi
1960 US Open 7 per debaxo -4 (72-71-72-65=280) 2 golpes Bandera de Estaos Xuníos d'América Jack Nicklaus
1961 The Open Championship 1 enriba -8 (70-73-69-72=284) 1 golpe Bandera de Gales Dai Rees
1962 The Masters (3) 2 enriba -8 (70-66-69-75=280) playoff 1 Bandera de Sudáfrica Gary Player, Bandera de Estaos Xuníos d'América Dow Finsterwald
1962 The Open Championship (2) 5 enriba -12 (71-69-67-69=276) 6 golpes Bandera de Australia Kel Nagle
1964 The Masters (4) 5 enriba -12 (69-68-69-70=276) 6 golpes Bandera de Estaos Xuníos d'América Dave Marr, Bandera de Estaos Xuníos d'América Jack Nicklaus

1Venció a Gary Player y Dow Finsterwald nel playoff del fuexu 18. La resultancia final foi: Palmer (68), Player (71), Finsterwald (77).

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Arnold Palmer» (inglés). World Golf Hall of Fame. Consultáu'l 20 de febreru de 2009.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Arnold Palmer