Aplonis santovestris

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como COA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 
Estornín d'Espíritu Santu
Estáu de caltenimientu
Vulnerable (VU)
Vulnerable (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Sturnidae
Xéneru: Aplonis
Especie: A. santovestris
Harrisson & Marshall, 1937
[editar datos en Wikidata]

Aplonis santovestris,[2] tamién conocíu como estornín de Vanuatu, ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sturnidae endémica de l'islla Espíritu Santu, en Vanuatu. El so hábitat ta llindáu a los montes borrinosos na islla.[3] La especie reparóse bien poques vegaes nel sieglu XX y llegó a considerase estinguíu, anque una espedición de 1991 llogró atopar una población a lo cimero de los montes.

Descripción[editar | editar la fonte]

L'estornín de Espítitu Santu mide ente 17 y 18 cm de llargu.[4] Tien la cola curtia y de terminación cuadrada. El plumaxe de los adultos ye pardu, más escuru na frente y el pileu y de tonos castañu acolorataos nes partes inferiores. L'iris de los sos güeyos ye de color verde buxu. El so picu ye coritu y llixeramente curvado escontra baxo y cola punta más clara, y les sos pates son parduces.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Aplonis santovestris» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2012.1. Consultáu'l 16 de xunetu de 2012.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2010). «Nomes en castellán de les aves del mundu recomendaes pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Decimocuarta parte: Orden Passeriformes, Familias Malaconotidae a Passeridae)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 57 (1):  pp. 199-205. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_57_1.pdf.  Consultáu el 5 de payares de 2013.
  3. Bregulla, Heinrich L. (1992) Birds of Vanuatu, Anthony Nelson, Oswestry, Inglaterra. ISBN 0-904614-34-4
  4. Adrian Craig y Chris Feare (2010), Starlings and Mynas, Helm Identification Guides, p. 123 ISBN 9781408135228

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]