Anemone nemorosa

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Anemone nemorosa
Commons-emblem-notice.svg
 
Anemone nemorosa
Illustration Anemone nemorosa0.jpg
Anemone nemorosa
Estáu de caltenimientu
Non amenazáu
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Ranunculales
Familia: Ranunculaceae
Subfamilia: Ranunculoideae
Tribu: Anemoneae
Xéneru: Anemone
Especie: Anemone nemorosa
L.
[editar datos en Wikidata]

La Anemone nemorosa ye una planta que floria a entamu de la primavera de normal nel sotobosque. Pertenez al xéneru Anemone dientro de la familia Ranunculaceae. Ente los sos nomes más comunes, anémona de monte, flor del vientu, y golor de foín).

Anemone nemorosa
Les anémonas de monte pueden formar grandes colonies en condiciones favorables
Anemone ranunculoides, la anémona de monte mariella
Anemone nemorosa en floriamientu
Vista de la planta

Descripción[editar | editar la fonte]

La Anemone nemorosa ye planta herbal perenne qu'algama un altor ente 5-15 cm, qu'a mediaos del branu anque la planta nun desenvuelva'l so porte aéreu, sicasí va estendiendo sol terrén los sos raigaños asemeyaos a rizomes. Los rizomas estiéndense rápido, contribuyendo a la so rápida espansión nes condiciones favorables del monte, lo que dexa que la planta tapice grandes estensiones del suelu del monte. La flor tien un diámetru de 2 cm, con cinco a siete pétalos paecíos a segmentos, (en realidá tépalos) d'un intensu color blancu.

Na Naturaleza n'estáu montés, de normal son blanques, pero pueden ser rosaes, liles ó azules, y de cutiu tienen un tinte más escuru nel viesu de los pétalos. Nun tienen arume y tienen pocu néctar por cuenta de que nun precisen demasiáu a los insectos para'l so reproducción.

Hestoria[editar | editar la fonte]

De nemus, monte y anemone, fácilmente ximelgáu polos vientos. Los griegos antiguos acomuñar a los vientos (anemos) qu'anunciaben la llegada de la primavera. Nos xardinos romanos paez ser que se cultivó como planta ornamental. Los chinos llamar la flor de la muerte. El llabradores de dellos países europeos considerar de mal agüeru.[1]

Propiedad[editar | editar la fonte]

Principio activos[editar | editar la fonte]

Indicaciones[editar | editar la fonte]

Úsase en resfregones locales, nun ye cáusticu, contra'l reumatismo. Como les otres anémonas, la anémona de monte ye tóxica : 200 mg de anemonina son abondos pa provocar la muerte d'un animal de 10 kg.

La yerba fresco y el so aceite esencial, pol so conteníu en lactona protoanemonina, ye altamente tóxica y nun tien de ser utilizada. Per vía oral puede aniciar convulsiones y muerte. Per vía esterna irritación cutanea, inflamación ya inclusive cangrena. Por desecación la proteoanemona tresformar en anemonina y acedu isoanemónico, que presenten una menor tosicidá. Ye por ello que la ORDE SCO/190/2004, de 28 de xineru, pola que s'establez la llista de plantes que la so vienta al públicu queda prohibida o acutada por razón de la so tosicidá inclúi a esta planta, quedando prohibida la so vienta al públicu, según la de los sos preparaos, acutando'l so usu a la ellaboración d'especialidaes farmacéutiques, fórmules maxistrales, preparaos oficinales y cepes homeopátiques que'l so uso queda suxetu a la prescripción y al control médicu.

Otros usos[editar | editar la fonte]

En cosmética úsase un vinagre preparáu con fueyes, como rubefaciente, de forma asemeyada a la mostaza.[1]

Intereses[editar | editar la fonte]

  • La planta ye venenusa pa los humanos, sicasí, puede usase como una medicina.
  • La anémona de monte mariella, Anemone ranunculoides, tamién conocida como anémona taza de mantequilla, ye una planta asemeyada con flores llixeramente más pequeñes y d'un color mariellu intensu.
  • La Anemone nemorosa ye la flor emblema del Xardín Botánicu de Gotemburgu, (Suecia), onde forma estenses praderíes nes sos zones de monte.

Cultivu[editar | editar la fonte]

Hai numberosos cultivares que fueron escoyíos pa utilizalos en xardinería como por casu Anemone nemorosa 'Allenii' que tien unes flores grandes azules. Este foi galardonáu col Award of Garden Merit (Premiu al Méritu del Xardín) ó AGM, H4 (hardy throughout the British Islles) pola Real Sociedá d'Horticultura, como tamién tienen esti galardón, dellos otros de los sos cultivares (ver más embaxo).

El RHS Plant Finder 2005-2006 llista más de cincuenta cultivares de Anemone nemorosa (AGM, H4) disponibles en viveros del Reinu Xuníu. Dalgunes de les más llargamente distribuyíes son:

  • 'Alba Plena' - doble blancu.
  • 'Allenii' (AGM H4) - grandes flores azul lavanda, frecuentemente con siete pétalos (Nomada n'honor de James Allen, horticultor).
  • 'Bowles' Purple' - flores púrpures (Nomada n'honor de Edward Augustus Bowles, especializáu en plantes y escritor sobre xardinos).
  • 'Bracteata Pleniflora' - Flores dobles, blanques, con arralles verdes y un collarín de bracteas.
  • 'Robinsoniana' (AGM H4) - Flores de color azul lavanda pálidu (Nomada n'honor de William Robinson, especializáu en plantes y escritor sobre xardinos).
  • 'Royal Blue' - Flores de color azul fondu púrpura nel viesu.
  • 'Vestal' (AGM H4) - blancu, anémona de flores centraes .
  • 'Virescens' (AGM H4) - flores mutaes a pequeños ramos cónicos de fueyes.

Anemone × lipsiensis, un híbridu ente A. nemorosa y A. ranunculoides, tien flores mariellu maciu; A. × lipsiensis 'Pallida' ye'l cultivar más conocíu d'estes cruces. Foi galardonáu col AGM H4, como los sos ambos proxenitores.

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Anemone nemorosa, describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 541, nel añu 1753.[2]

Etimoloxía

El nome del xéneru Anemone vien del griegu ἄνεμος (anemos, que significa vientu), por una antigua lleenda que diz que les flores namái s'abrir cuando sopla'l vientu.

nemorosa: epítetu llatinu que significa "de los montes".[3]

Sinonimia
  • Anemanthus nemorosus Fourr.
  • Anemonanthea nemorosa (L.) Gray
  • Anemone alba Gilib. [Invalid]
  • Anemone Entemedia Winkl. ex Pritz
  • Anemone nemorosa f. vulgaris Ulbr.
  • Anemone nemorosa-alba Crantz
  • Anemone pentaphylla Hook. ex Pritz.
  • Anemone ranunculoidi-nemorosa Kunze
  • Anemonoides nemorosa (L.) Holub
  • Pulsatilla nemorosa Schrank
  • Ranunculastrum mixtum Fourr.
  • Ranunculastrum nemorosum Fourr.
  • Ranunculastrum radicescens Fourr.
  • Ranunculus nemorosus Garsault[4]
  • Anemone francoana Merín[5]

Nome común[editar | editar la fonte]

  • Castellanu: amapola montesa, anemone de los montes, anémona de monte, anémona de los montes, anémona del monte, anémone de monte, anémone de los montes, anémone de los praos, nemorosa, ranúnculo blancu, ranúnculo rosáu.[6]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Anemone nemorosa'». Plantes útiles: Linneo. Consultáu'l 26 d'ochobre de 2009.
  2. Anemone nemorosa en Trópicos
  3. En Nomes Botánicos
  4. Anemone nemorosa en PlantList
  5. Sinónimos en Real Xardín Botánicu
  6. «Anemone nemorosa». Real Xardín Botánicu: Proyectu Anthos. Consultáu'l 14 de marzu de 2012.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  1. Bailey, L. H. & Y. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.
  2. Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canada. National Museums of Canada, Ottawa.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]