Andre Geim

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Andre Geim
Andre Geim 2010-1.jpg
Langworthy Professor Traducir

2007 - 2013
Regius Professor of Physics Traducir

2013 -
Vida
Nacimientu

Sochi21  d'ochobre de 1958

(60 años)
Nacionalidá Bandera de la Xunión Soviética Xunión Soviética
Bandera de Países Baxos Reinu de los Países Baxos
Bandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu
Residencia Mánchester
Estudios
Estudios Q4480793 Traducir
Universidad de Mánchester Traducir
Nivel d'estudios Candidato en Ciencias Físico Matemáticas Traducir
Direutor/a de tesis de Konstantín Novosiólov Traducir
Alumnu/a de Q24009735 Traducir
Profesor/a de Konstantín Novosiólov Traducir
Oficiu
Oficiu físicu, inventor, profesor y científicu
Empleadores Universidad de Mánchester Traducir
Institute of Solid State Physics Traducir
Universidad Radboud de Nimega Traducir
Premios
Miembru de Royal Society
Academia Nacional de Ciencies de los Estaos Xuníos
Real Academia d'Artes y Ciencies de los Países Baxos
Cambiar los datos en Wikidata
Andre Geim
Una xaronca viva en levitación magnética. Por esti esperimentu Andre Geim de la Universidá de Nijmegen y Sir Michael Berry de la Universidá de Bristol ganaron nel añu 2000 el Premiu Ig Nobel de física.

Andre Konstantinovich Geim (en rusu: "Андрей Константинович Гейм") (21  d'ochobre de 1958Sochi) ye un físicu holandés d'orixen rusu que ye conocíu pol so trabayu nel grafenu, el desarrollu de la cinta de xeco y demostraciones de levitación diamagnética. El 5 d'ochobre de 2010, algamó'l Premiu Nobel de Física, xunto con Konstantin Novoselov.

Biografía[editar | editar la fonte]

Andre fizo los sos estudios nel Institutu de Física y Teunoloxía de Moscú y nel Institutu de Física del Estáu Sólidu de Tchernogolovka onde fai la so tesis en 1987. Darréu fai el post-doctoráu na Universidá de Nottingham, na Universidá de Bath y na Universidá de Copenhague anantes de convertise en profesor asociáu de la Universidá Radboud de Nimègue n'Holanda (país nel qu'obtien la nacionalidá[1]). En 2001, consigue un puestu de profesor na Universidá de Manchester y conviértese en direutor del Manchester Center for Mesoscience and Nanotechnology.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. (n'inglés) Physics Nobel Honors Work on Ultra-Thin Carbon dans The New York Times del 5 d'ochobre de 2010.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]