Ammi majus

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Ammi majus
Ammi majus Sturm8.jpg
Clasificación científica
Reinu: Plantae
Subreinu: Tracheobionta
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Apiales
Familia: Apiaceae
Subfamilia: Apioideae
Apioid superclade
Tribu: Apium clade
Xéneru: Ammi
Especie: A. majus
L.
[editar datos en Wikidata]

Ammi majus ye una especie de la familia de les Apiacees.

Distribución[editar | editar la fonte]

Tien el so orixe n'Exiptu y llogró espublizase por tola cuenca del Mar Mediterraneu, y darréu cosmopolita de tol mundu, salvu Antártida.

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

Ammi majus. Inflorescencia.
Vista de la planta
Ilustración de Flora Batava

Planta yerbácea añal, erecta de 2 a 10 dm d'altor con tarmos estriaos y ramosos, glabra. Les fueyes tán dividaes 3-foliolos allargaos; alternes, 6-35 cm de llargu, (pinnaes), dacuando -principalmente nes fueyes cimeres- pueden ser dos veces pinnaes (bipinnaes), pecíolus cola base envainante, foliolos ovalaos a llanceolaos, cuneaos na base, de 1-5 cm de llargu x 0,5-3 cm d'anchu, marxe serrucháu. Les flores blanques arrexuntar n'umbeles. Frutu esquizocarpo oblongo, 1,5-2 mm de llargu, estruyíu lateralmente, glabro, con 2 mericarpos (caúna de les partes xebrables del frutu) cada unu con 1 grana, xuníos ente sigo pola so cara ventral o comisural, a maduror dixébrense y por un tiempu sosteníos pol filamentu carpóforo, fendíu cuasi hasta la base, cada mericarpo nel so parte dorsal tien 5 costielles.

Propiedaes[editar | editar la fonte]

  • Usábase aplicándolo sobre la piel pa tratar soriasis y vitíligo.
  • Ye dosis altes ye tóxicu polo que se refugó'l so usu.

Principios activos[editar | editar la fonte]

Los frutos son fonte industrial de furanocumarines, especialmente xantotoxina (=ammoidina=metoxaleno).[1]

Indicaciones[editar | editar la fonte]

Ye tónicu, dixestivu, diuréticu, carminativo, arumosu. Dermatolóxicu. Utilizáu pa la leucodermia, soriasis y vitíligo, pola aición fotosensibilizante de los psoralenos y la xantoxonina. Dosis altes pueden producir dolor de cabeza, vultures, foria y dolores abdominales. En casos graves llegóse a cirrosis, nefritis y dermatitis escamativa. Evitar l'usu n'enfermos hepáticos y renales.[1]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Ammi majus describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 1: 243. 1753.[2]

Etimoloxía

Ammi: nome xenéricu que según Umberto Quattrocchi, ye un antiguu nome llatín d'una planta umbelífera.[3]

majus: epítetu llatín que significa "con llargos pelos".[4]

sinonimia

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 «Ammi majus». Plantes útiles: Linneo. Consultáu'l 23 d'ochobre de 2009.
  2. Ammi majus en Trópicos
  3. En Nomes botánicos
  4. N'Epítetos botánicos
  5. Sinónimos en Real Xardín Botánicu
  6. Ammi majus en PlantList

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]