Alfa Indi

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Alfa Indi
Alfa Indi
Constelación Indus
Ascensión reuta α 20h 27min 34,03s
Declinación δ -47º 17’ 29,4’’
Distancia 98 años lluz
Magnitú visual +3,11
Magnitú absoluta +0,65
Lluminosidá 62 soles
Temperatura 4860 K
Masa 2,1 soles
Radiu 11 soles
Tipu espectral K0III-IV
Velocidá radial -1,3 km/s

Alfa Indi (α Ind / HD 196171 / HR 7869)[1] ye la estrella más brillosa na constelación d'Indus, l'indiu, con magnitú aparente +3,11. Ye conocida polos nomes de Persian («La Persa»), títulu dau polos misioneros xesuites, y Pe Sze ((波斯)), esti postreru nel marcu de la astronomía china.[2] D'alcuerdu al nuevu amenorgamientu de los datos de paralax d'Hipparcos, alcuéntrase a 98 años lluz de distancia del Sistema Solar.

Alfa Indi ye una xigante naranxa de tipu espectral K0III-IV con una temperatura superficial de 4860 K. El so radiu ye 11 vegaes más grande qu'el radiu solar y la so lluminosidá equival a 62 vegaes la del Sol. Con una masa de 2,1 mases solares,[3] nel so interior tien llugar la fusión nuclear de heliu en carbonu y oxíxenu.[4]

La composición química d'Alfa Indi amuesa ciertes peculiaridaes. Enantes clasificada como «estrella bien rica en metales»,[4] midíes más recién asígnen-y una metalicidá inferior a la solar ([Fe/H] = -0,13). Otros metales como titaniu, níquel, vanadiu y bariu amuesen igual enclín y namái el magnesiu paez ser más abondosu que nel Sol.[3]

Alfa Indi puede tener dos tenues compañeres estelares de magnitú 12 y 13,5 respeutivamente, posiblemente nanes coloraes. Práuticamente en posiciones opuestes al respective de la estrella principal, toparíense separaes más de 2000 UA d'ésta, polo qu'emplegaríen un mínimu de 50.000 años en completar una órbita.[4]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Alfa Indi (SIMBAD)
  2. Allen, Richard Hinckley (1889). «Indus», en Courier Dover Publications: Star Names — Their Lore and Meaning (n'inglés), 563. ISBN 0-486-21079-0. Consultáu'l 29 d'abril de 2012.
  3. 3,0 3,1 Liu, Y. J.; Zhao, G.; Shi, J. R.; Pietrzyński, G.; Gieren, W.. «The abundances of nearby rede clump giants». Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 382 (2). pp. 553-566. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2007MNRAS.382..553L&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  4. 4,0 4,1 4,2 The Persian (Stars, Jim Kaler)