Aldea Real

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Aldea Real
Iglesia de Aldea Real.jpg
Alministración
PaísBandera d'España España
AutonomíaFlag of Castile and León.svg Castiella y Llión
ProvinciaFlag Segovia province.svg Provincia de Segovia
Tipu entidá conceyu d'España
Alcalde d'Aldea Real Maria Isabel Rosa Gomez
Códigu postal 40292
Xeografía
Coordenaes 41°11′06″N 4°09′56″W / 41.185°N 4.1655555555556°W / 41.185; -4.1655555555556Coordenaes: 41°11′06″N 4°09′56″W / 41.185°N 4.1655555555556°W / 41.185; -4.1655555555556
Aldea Real is located in España
Aldea Real
Aldea Real
Aldea Real (España)
Superficie 25 km²
Altitú 88 m
Llenda con Aguilafuente, Escalona del Prado, Mozoncillo, Carbonero el Mayor, Pinarnegrillo y Fuentepelayo
Demografía
Población 301 hab. (2018)
Porcentaxe 0.2% de Provincia de Segovia
Densidá 12,04 hab/km²
Más información
Estaya horaria UTC+01:00
www.aldeareal.com/
Cambiar los datos en Wikidata

Aldea Real ye un conceyu español de la provincia de Segovia nel territoriu de la Campu Segoviano, comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Tien una superficie de 25,28 km².

Historia[editar | editar la fonte]

Casa consistorial.

Los oríxenes d'Aldea Real inda permanecen na escuridá. El so primitivu nome d'Aldea del Rey indica con toa seguridá una fundación real, posiblemente del tiempu de la repoblación del territoriu (finales del sieglu XI o principios del XII). La primer noticia documentada sobre la villa atopar nun manuscritu de 1246 nel que se detallen les rentes del obispáu de Segovia.

Mientres el sieglu XIII, ensin dulda, Aldea del Rey foi creciendo demográficamente y prueba d'ello ye la construcción de l'antigua ilesia de la que na actualidá namái queda la torre del campanariu.

Nos sieglos XIV y XV la información ye tamién bien escasa. El 15 de marzu de 1335 el cabildru de la Catedral de Segovia, con llicencia del obispu Don Pedro, camuda con Martín Fernández Portocarrero, tola heredá (son unos bienes) "tierra, viñes, molinos, acequias, olivares, camperes, figuerales, montes y güertos" que l'obispu Don Raimundo, dexáralos en Torre de Guadiamar (Sevilla) pola heredá que'l tal Martín Fernández tenía en Palacios de Bernuy y Aldea Real.

En 1399 el nome de la villa apaez de nuevu nun pergamín del archivu de la Catedral de Segovia, yá que nesi añu Juan Hurtado de Mendoza, mayordomu del rei Enrique III y la so muyer Doña María de Lluna, fixeron donación a les monxes de Santa Clara en Tordesillas d'unes heredaes que dambos teníen n'Aldea del Rey y Escobar de Polendos.

Mientres el sieglu XV la documentación caltenida que fale del pueblu ye hasta'l momentu bien insuficiente, anque un estudiu más detalláu nel Archivu Xeneral de Simancas y l'Archivu de la Catedral de Segovia podría sacar a la lluz uno bien abondosa información qu'enllenaría munches páxines. L'únicu documentu del sieglu XV alcontráu con relación a Aldea del Rey ye una carta roblada por Enrique IV en 1456 pola qu'esti monarca castellanu vence al Monasteriu del Parral les Tercies (unes rentes) de Hortigosa, Pinillos, Aldea del Rey, Mozoncillo, Fuentepelayo, Estes Tercies, inda a finales del sieglu XVI constituyíen la mayor fonte d'ingresos del Parral.

Mientres les Navidaes de 1459 el citáu Enrique IV de Castiella tuvo la so residencia na vecina llocalidá de Gradia del Prau. Ye más que probable que non tol enorme séquitu real, qu'acompañaba al rei pudiera agospiase nel mesmu sitiu, y que pola so proximidá, llugares como Aldea del Rey o Aguilafuente sirvieren per unos díes d'estancia de la corte castellana. La mesma situación pudo repitise coles visites d'Isabel la Católica a Aguilafuente en 1483 y la de Fernando'l Católicu al mesmu llugar en 1505.

El sieglu XVI traxo cambeos importantes n'Aldea del Rey de resultes del importante aumentu demográficu (en 1530 contabilícense 157 vecinos, lo qu'asitiaba a esta llocalidá ente les 12 más poblaes de la tierra de Segovia), l'antigua ilesia parroquial foi remozada totalmente dándo-y l'aspeutu que na actualidá tien.

Desgraciadamente l'archivu parroquial nun caltuvo los llibros de fábrica d'esti tiempu polo que nun se pudo confirmar documentalmente nengún aspeutu d'esti periodu de construcción.

Nel reináu de Felipe II (1556-1598) llevar a cabu'l primer vecinderu en Castiella (1591). Aldea del Rey apaez con un númberu da 209 vecinos pecheros d'un total de 210, el que resta yera'l cura párrocu, que por tratase d'un miembru del estáu eclesiásticu taba llibre de pagar impuestos.

Nos años finales del sieglu XVI desamarró una epidemia de peste por toa Castiella qu'acabó col florecimientu del que gociara Segovia dende'l sieglu XV pola industria de la llana. Aldea Real tamién se vio afeutada yá que el númberu de víctimes que se cobró la peste debió de ser peraltu como demuestren los llibros de difuntos correspondientes a esi periodu que se guarden nel archivu parroquial, anque ye bien difícil dar un númberu esactu una y bones el cura namái s'esmoleció d'inscribir nél, el nome de los finaos de que'l so nome alcordar; tal debió de ser la morrina.

Los siguientes censos que se realizaron en Castiella mientres el sieglu XVII nun sirven pa dar una idea del númberu de vecinos que pudo tener Aldea del Rey, yá que la confección de tales censos ye bien defectuosa según los especialistes en demografía histórica.

Nel casu concretu d'esta llocalidá, l'archivu parroquial colos sos llibros de bautismos y fallecimientos demuestren que la población amenorgóse considerablemente, algamando los niveles que tenía escontra l'añu 1530. Solamente a finales del sieglu XVII el númberu de vecinos aumentó nesta y otres villes de Castiella de resultes de la meyora coyuntural del momentu.

A principios del sieglu XVIII, paez ser que la población va recuperándose, y el nivel económicu tamién, yá que en 1716 mandóse construyir el magníficu retablu barrocu de la ilesia parroquial, del que se desconoz el nome del artista y el so importe total, por cuenta de que tampoco se caltuvieron los llibros de fábrica d'esi periodu.

Nel Archivu Históricu Nacional, seición de Cleru, la documentación sobre Aldea Real nel sieglu XVIII ye bien abondosu, pero tolla ensin demasiao interés yá que se trata fundamentalmente de vientes de tierres y creitos de llabradores solicitaos a dellos monesterios de Segovia. La consulta de la copia que tendría d'esistir nel Conceyu del catastru del Marqués del Ancón de 1752 amosaría la riqueza que tenía Aldea del Rey y tamién el númberu de vecinos con que cuntaba.

Los censos de Aranda (1768) y Floridablanca (1787) amuesen a les clares l'aumentu de la población. Nel de 1787 vemos que la villa cunta con 678 habitantes, de los que 321 son homes y 357 muyeres y taben ocupaos de la siguiente manera: 1 cura, 1 sacristán, 1 estudiante, 60 llabradores, 39 xornaleros, 45 artesanos, 8 criaos y 523 qu'o bien son menores o nun tienen una ocupación específica.

Los datos qu'apurre esti recuentu han de ser consideraos como bien fiables, pos el primer censu d'habitantes que tien de recibir esi nome puramente ye'l de Floridablanca.

Nel sieglu XIX Aldega del Rei sigue la so andadura ensin grandes tresformamientos. Desconócense les repercusiones o incidencies que pudieren causar la Guerra de la Independencia o Les Guerres Carlistes, pero ensin dulda debiéronse dexar notar d'una forma o otra.

La población siguió creciendo de resultes de les meyores na alimentación y el fin de les grandes epidemies de sieglos anteriores. El Diccionariu de Pascual Madoz (1852) da una cifra d'habitantes de 758, de los que namái 125 (los más ricos) teníen derechu a votu nes eleiciones. La riqueza urbana asítiase en redol a los 206.506 reales, cifra nun nivel mediu con relación a los demás pueblos de la provincia.

Al llegar el sieglu XX los habitantes d'Aldea del Rey tienen d'asitiase en redol a los 915, empecipiando na década de los años venti un descensu del que na actualidá nun se recuperó.

Mientres el periodu 1910-1916[1] tuvo llugar el cambéu de nome de la llocalidá, pasándose a llamar dende entós Aldea Real, abandonando definitivamente'l d'Aldea del Rey que mientres sieglos había lleváu.

Demografía[editar | editar la fonte]

Evolución demográfica de d'Aldea Real
199119962001200420082010201220142016
425409378383357353343341322
(Fonte: INE)

Alministración[editar | editar la fonte]

Alcaldes dende les eleiciones de 1979
Llexislatura Nome Partíu
1979-1983 José Ignacio Gómez Martín Partíu Socialista Obreru Español PSOE
1983-1987
1987-1991
1991-1995
1995-1999 Luis Gómez de Santos Partíu Socialista Obreru Español PSOE
1999-2003 Luis Gómez de Santos Partíu Socialista Obreru Español PSOE
2003-2007 Rafael Vallina Herranz Partíu Socialista Obreru Español PSOE
2007-2011 Rafael Vallina Herranz Partíu Socialista Obreru Español PSOE
2011-2015 María Isabel Rosa Gómez PP PP
2015-2019 Pedro García Martín Partíu Socialista Obreru Español PSOE
2019- n/d n/d

Cultura y sociedá[editar | editar la fonte]

Escontra 1940, la población asitiar en 900 habitantes. Pero a partir de la década de los 60, el númberu d'habitantes sufre un importante descensu quedando nos nuesos díes en 396 habitantes. La densidá de población pa esta llocalidá ye de 15,6 habitantes/km².

Verdaderamente, esta cifra caltiense bien per debaxo de les cifres nacional (78,6 hab/km²) y autonómica (26,4 hab/km²) y cercana a la densidá de población nos territorios rurales (14,5% hab/km²). Estos datos reflexen a les clares el progresivu despoblamientu de les zones rurales de Castiella y Lleón y lo qu'esto significa de cara a les posibilidaes de desenvolvimientu de los nuesos pueblos. Tocantes a la distribución de la población, esiste un predominiu claru de los varones frente a les muyeres. Les muyeres suponen el 46% de la población frente al 54% de los varones. Y onde más claramente se ve la diferencia ye nos tramos d'edá entendíos ente los 20 y los 55 años. Esta circunstancia ye la que nos da amueses de la masculinización de la población y de cómo los defeutos del mercáu llaboral afecten más a les muyeres qu'a los homes, faciendo qu'éstes salgan de la so llocalidá, nel momentu que quieren trabayar, en busca d'oportunidaes llaborales que nel so conceyu y redolada más inmediata nun esisten.

La economía de la llocalidá asitiar na agricultura y ganadería y en menor midida nel comerciu y otros servicios, teniendo un pesu práuticamente nulu'l sector industrial. El 83% de la superficie agraria ta destinada a cultivos herbales, anque dellos llabradores yá s'empezar a decantar polos cultivos d'hortolices. Tocantes a la ganadería destaca'l porcín con 3.500 cabeces.

El paru na llocalidá ye práuticamente inesistente (2%), ente otres razones porque la xente nuevo dir del pueblo ante la perspeutiva de la escasa ufierta d'empléu. Per otru llau, hai que tener en cuenta qu'esti colectivu de persones sale de la so llocalidá d'orixe nel momentu de cursar estudios cimeros dirixiéndose a ciudaes más grandes como Madrid, Salamanca o Valladolid, tamién Segovia, y en munchos casos afitando la so residencia nelles y nun retornando a la llocalidá d'orixe. Esti éxodu rural ye'l que xenera una especie de sobrecarga de trabayu pa los residentes que queden (integración de parceles), mecanización o aumentu del trabayu intensivu de los llabradores.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Ministeriu d'Alministraciones Públiques (ed.): «Variaciones de los conceyos d'España dende 1842.». Consultáu'l 8 de febreru de 2013.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Aldea Real