Albizia inundata

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Albizia inundata
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Timbó blancu
Cathormion polyanthum.jpg
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Fabales
Familia: Fabaceae
Subfamilia: Mimosoideae
Tribu: Ingeae
Xéneru: Albizia
Especie: Albizia inundata
(Mart.) Barneby & J.W.Grimes
[editar datos en Wikidata]

Albizia inundata, Timbó blancu ye un árbol perenne, orixinariu de Sudamérica. Ente los nomes comunes atópense maloxo, muqum, paloflojo, Timbo-arreya, y tamién cañafístula anque esti ye un nome vulgar usáu más pa Cassia fistula.[1]

Descripción[editar | editar la fonte]

Albizia inundata ye un árbol perenne nativu de Sudamérica: Bolivia, Brasil, Arxentina, Uruguái, Paraguái. Crez hasta un altor de 20 metros.[2]

Propiedaes[editar | editar la fonte]

Les fueyes de Albizia inundata contienen dimetiltriptamina.[3]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Albizia inundata describióse por (Mart.) Barneby & J.W.Grimes y espublizóse en Memoirs of the New York Botanical Garden 74(1): 238. 1996.[4]

Etimoloxía

albizia: nome xenéricu dedicáu a Filippo del Albizzi, naturalista italianu del sieglu XVIII que foi'l foi'l primeru n'introducila n'Europa nel añu 1740 dende Constantinopla.

inundata: epítetu llatín que se refier al so hábitat en "llugares anubiertos·.

Sinonimia

Nome común[editar | editar la fonte]

Canafistula, maloxo, muqum, paloflojo, timbo blancu, timbó blancoatá, timbo-arreya.[6] Algama hasta 25 m d'altor[7] Albizia inundata ye psicoactiva.[8]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 ILDIS LegumeWeb
  2. SMN (2008)
  3. Rätsch (2004)
  4. «Albizia inundata». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultáu'l 7 d'agostu de 2012.
  5. Albizia inundata en PlantList
  6. What goes here?
  7. Secretaría de Minería de la Nación Arxentina
  8. Index of Rätsch, Christian. Enzyklopädie der psychoaktiven Pflanzen, Botanik, Ethnopharmakologie und Anwendungen, 7. Auflage. AT Verlag, 2004, 941 Seiten. ISBN 3-85502-570-3 at [1]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]