Alberto Abdala

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Alberto Abdala
Bundesarchiv B 145 Bild-F022466-0001, Bonn, Lübke empfängt Nationalrat aus Uruguay.jpg
senador d'Uruguái

Vida
Nacimientu Maldonado8  d'abril de 1920
Nacionalidá Bandera de Uruguái Uruguái
Fallecimientu

13  de xineru de 1986

(65 años)
Estudios
Estudios Universidá de la República
Oficiu
Oficiu políticu, profesor y abogáu
Emplegadores Universidá de la República
Creencies
Partíu políticu Partido Colorado Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Alberto Abdala, (Maldonado, 8 d'abril de 1920Montevidéu, 13 de xineru de 1986) foi un abogáu, políticu, pintor y profesor uruguayu, vicepresidente de la República ente 1967 y 1972; perteneciente al Partíu Colorado.

Carrera[editar | editar la fonte]

Llogró'l Títulu d'abogáu en 1946, foi profesor universitariu de Derechu Romanu na Facultá de Derechu de la Universidá de la República. Nes eleiciones de 1950 foi electu diputáu, banca que reconquistó cuatro años más tarde. En 1956 foi designáu pol segundu Conseyu Nacional de Gobiernu con mayoría colorada Ministru del Interior, cargu qu'ocupó mientres un añu. Nos comicios de 1958, nos que trunfó'l Partíu Nacional, foi electu senador, banca qu'ocupó hasta 1963. Ente esi añu y 1967 integró'l últimu Conseyu Nacional de Gobiernu en representación de la minoría colorada.

Nes eleiciones de 1966 encabezó la llista al Senáu de la llista colorada más votada, la Llista 15. Cuando n'avientu de 1967 Oscar Diego Gestido finó y el vicepresidente Jorge Pacheco Areco pasó a desempeñar la primer maxistratura, Abdala convertir en Vicepresidente, ocupando'l cargu mientres el restu d'aquel aturbolináu periodu, hasta febreru de 1972.

Retiráu de l'actividá política depués d'aspirar en 1971 a la Presidencia de la República cola so llista 1.000.000 y ser la so candidatura apostrada pol Presidente Pacheco en favor de la de Juan María Bordaberry, Alberto Abdala finó nel añu 1986.

Alberto Abdala integra amás el grupu d'artistes uruguayos que tamién axunta a Cyp Cristiali, Magalí Herrera, Llucho Maurente y Salustiano Pintos, surdíos nes décades del 60 y 70, al marxe de los circuitos y estudios tradicionales: los singulares del arte.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]






Alberto Abdala