Saltar al conteníu

Al Thalimain Posterior

De Wikipedia
Ficha d'oxetu celesteAl Thalimain Posterior
estrella[1], near-IR source (en) Traducir[1] y UV-emission source (en) Traducir[1]
Datos d'observación
Ascensión reuta (α) 294,180323762 °[2]
Declinación (δ) −1,28659961511 °[2]
Distancia a la Tierra 176,451 pc
Magnitú aparente (V) 4,36 (banda V)
Magnitú absoluta −1,01
Constelación Aquila (es) Traducir
Velocidá de rotación 63 km/s[4]
Velocidá radial −21,4 km/s[5]
Parallax 5,6673 mas[2]
Diámetru 2 790 000 km [6]
Tipu espectral B5III[7]
Otros nomes
Cambiar los datos en Wikidata

Coordenaes: Sky map 19h 36m 43.278s, -1° 17 11.759

Al Thalimain Posterior (ι Aquilae / ι Aql / 41 Aquilae) ye una estrella na constelación del Águila de magnitú aparente +4,35.[8] Comparte'l nome d'Al Thalimain con λ Aquilae a pesar de que la separación visual ente dambes ye de 8º. El nome, proveniente de l'antigua tradición árabe, procede del términu الثالمين ath-thalīmain, que'l so significáu ye «los dos avestruces». La pallabra Posterior utilizóse pa indicar que nel so movimientu aparente al traviés del cielu ι Aquilae sigue a λ Aquilae.

Asitiada a 307 años lluz del Sistema Solar, Al Thalimain Posterior apaez catalogada como una xigante azul de tipu espectral B5III.[8][9] Con una temperatura superficial de 14.020 K, relluma con una lluminosidá 445 vegaes superior a la lluminosidá solar. La so velocidá de rotación ye de 73 km/s —siendo ésti una llende inferior, una y bones lo que se repara ye la velocidá proyeutada—, completando un xiru en menos de 2,5 díes. El so diámetru y la so masa son, respeutivamente, 3,6 y 4,3 vegaes mayores que los del Sol; esti últimu parámetru amuesa qu'Al Thalimain Posterior nun ye en realidá una estrella xigante sinón una estrella que la so enerxía provién de la fusión del so hidróxenu internu, con una edá averada de namái 140 millones d'años.[10]

Clasificada como una estrella doble,[8] Al Thalimain Posterior tien una compañera visual de magnitú 13 separada 43 segundos d'arcu. La so velocidá de separación ye, sicasí, demasiao grande por que constituyan un verdaderu sistema binariu.[10]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Afirmao en: SIMBAD.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Afirmao en: Gaia EDR3. Stated in source according to: SIMBAD. Llingua de la obra o nome: inglés. Data d'espublización: 3 avientu 2020.
  3. Afirmao en: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system. Stated in source according to: SIMBAD. Llingua de la obra o nome: inglés. Data d'espublización: 2002.
  4. Norberto Castro (19 avientu 2016). «The IACOB project. III. New observational clues to understand macroturbulent broadening in massive O- and B-type stars» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics. doi:10.1051/0004-6361/201628541. 
  5. «Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35 495 Hipparcos stars in a common system» (n'inglés). Astronomy Letters (11):  páxs. 759–771. payares 2006. doi:10.1134/S1063773706110065. 
  6. Michael McElwain (10 mayu 2007). «Characterization of Dusty Debris Disks: The IRAS and Hipparcos Catalogs» (n'inglés). The Astrophysical Journal (2):  páxs. 1556-1571. doi:10.1086/509912. 
  7. «The Kinematics of the Gould Belt: an Expanding Group?». The Astrophysical Journal Supplement Series:  páxs. 371. avientu 1968. doi:10.1086/190179. 
  8. 8,0 8,1 8,2 Iota Aquilae (SIMBAD)
  9. Iota Aquilae (The Bright Star Catalogue)
  10. 10,0 10,1 Al Thalimain Posterior (Stars, Jim Kaler)

Coordenaes: Sky map 19h 36m 43.278s, -1° 17 11.759