Agelaius assimilis

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Agelaius assimilis
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como COA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 
Mayito de barraquera
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN)
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Icteridae
Xéneru: Agelaius
Especie: Agelaius assimilis
Lembeye, 1850[1]
Subespecies
A. a. assimilis (Lembeye, 1850)
A. p. subniger (Bangs, 1913)[2]
[editar datos en Wikidata]

Agelaius assimilis, tamién conocíu como turpial de costazos coloraos,[3] ye un ave reinal de Cuba perteneciente a la familia de los ictéridos, dientro del orde de los paseriformes.[1] Los machos son bien similares a los de tordu sarxentu (Agelaius phoeniceus), ente que les femes nun presenten vetes ventrales como les d'esa especie sinón que son dafechu negres, similares a los machos pero ensin les franxes coloráu y mariellu nes nales.[4] Amás de tener un comportamientu distintu, el dimorfismu sexual en tamañu y color del plumaxe del mayito de la barraquera ye menor al del tordu sarxentu.[5][6]

A pesar de qu'el so área de distribución cubre namái 4.100 km², foi clasificáu como especie so esmolición menor.[1] Ante l'ausencia d'evidencia de decrecimiento poblacional o amenaces significatives, créese qu'el so númberu ye estable.[1] Enantes considerábase-y una subespecie de tordu sarxentu (Agelaius phoeniceus).[1][7][4] Fueron les diferencies na so comportamientu los primeros nicios que suxurieron a los biólogos que podría tratase d'una especie distinta; más apocayá esto foi confirmáu al traviés de técniques moleculares y paez qu'el mayito de la barraquera y el tordu sarxentu constitúin respectivamente el pariente más próximu de la otra especie.[4]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

El mayito de la barraquera ye una de los once especies tradicionalmente clasificaes dientro del xéneru Agelaius y una de los cinco que siguen siendo consideraes parte d'ésti dende la reclasificación del Congresu Ornitolóxicu Internacional de 2010.[8] Pertenez a la familia de los ictéridos, que entiende a aves paseriformes naturales de América del norte y del sur.

El mayito de la barraquera describióse como una especie, Agelaius assimilis, por Juan Gundlach en "Aves de la Islla de Cuba" de Lembeye (1850).[9][10] Robert Ridgway (1902) tamién lo consideró una especie independiente basándose en dos estremes fundamentales respectu del tordu sarxentu: el plumaxe de la fema yera uniformemente negru, a diferencia de asoceder en cualquier subespecie de tordu sarxentu, y el machu yera más pequeñu que casi cualquier forma d'aquella especie. Carl Edward Hellmayr (1937), sicasí, tratar como una subespecie de tordu sarxentu cola única esplicación de que “A. p. assimilis nun ye más qu'una pequeña raza del sarxentu americanu con una fema bien escura.” Autores subsecuentes —como Barbour (1943), Bond (1956), Blake (1968), Orians (1985), Sibley y Monroe (1990)— siguieron la taxonomía de Hellmayr, anque Mayr y Short (1970) consideraron a assimilis una especie hermana. El trabayu de campu de Whittingham et ál. (1992)[6] amosó que assimilis difería de les poblaciones de phoeniceus nel so comportamientu social y vocal. Esta nueva evidencia, combinada cola semeyanza ente en plumaxe del machu y el de la fema, llevó a la conclusión de qu'esti taxón merez la categoría d'especie.[11]

Anque'l tordu sarxentu esibe grandes variaciones rexonales nel so tamañu, el patrón básicu del plumaxe de la fema, marrón ya intensamente veteado, ye visible a lo llargo d'amplia área de distribución, sacante en gubernator. Na subespecie de la altiplanicie mexicana, A. p. gubernator, el veteado de la fema ta bien amenorgáu y acútase al gargüelu; el restu del plumaxe ye marrón bien escuru (pero non negru como en assimilis). Nes subespecies californianes, A. p. californicus y A. p. mailliardorum, el veteado de los exemplares femeninos tamién apaez amenorgáu y el plumaxe ye marrón escuru, anque non nel grau de gubernator. Anque nun fuera manifestáu explícitamente, l'enclín d'estes poblaciones a variar en cuanto al plumaxe de la fema na dirección de assimilis influyó casi con certidume la decisión de Hellmayr y otros ornitólogos respectu de consideralo'l puntu final de les variaciones d'el color del plumaxe de la fema de A. phoeniceus.[11]

Sicasí, el plumaxe de la fema de assimilis nun ye tan solo una variación carente de veteado y desaxeradamente escura yá que el plumaxe ye uniformemente negru carbón, como nel machu, y non marrón, como inclusive nes formes más escures anguaño consideraes subespecies de A. phoeniceus. Coles mesmes, nel tordu tricolor (Agelaius tricolor) la fema presenta un veteado menos intensu que difier del plumaxe del machu de la so especie nun menor grau que los plumaxes del machu y de la fema de A. phoeniceus de reproducción simpátrica. El dimorfismu sexual de assimilis ye inclusive menor qu'el de A. tricolor. Poro, les diferencies nel plumaxe de la fema en Agelaius tán venceyaes a diferencies taxonómiques ente distintes especies.[11]

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Reproduzse namái nes barraqueres del oeste de Cuba y la islla de la Mocedá.[7] Pasen tol añu nes barraqueres ya inclusive s'alimenten dientro de los sos territorios: nun salen d'ellos pa procurase alimentu n'árees alloñaes de los sos niales como sí faen otros ictéridos norteamericanos que se reproducen en hábitats palustres.[4] A diferencia del tordu sarxentu, los machos y les femes de mayito de la barraquera alimenten a los sos pitucos cola mesma frecuencia.[4][5] Al igual que Agelaius humeralis —otra ave caribeña con una área de distribución acutada— y a diferencia de Agelaius phoeniceus —qu'habita en gran parte América del Norte continental—, tratar d'una especie de vezos non migratorios y esibe un comportamientu monógamu mientres la temporada reproductiva.[7]

reparóse-yos cantando y alimentándose en pareya mientres el periodu previu a la nidificación.[7] Los cantares son más comunes n'interacciones intersexuales primero que les aves alcuéntrase nos sos territorios reproductivos. En contraste col tordu sarxentu, el mayito de la barraquera canta relativamente pocu y les interacciones agresives son rares cuando tán nes sos árees de reproducción. Nesta especie, los cantares del machu y de la fema son similares y pueden dase tantu en solitariu como a dúu. Esto difier de lo qu'asocede cola mayor parte de les especies que canten a dúu, nes cualos cada sexu tien cantares particulares, y apurre un interesante contraste respeutu del tordu sarxentu. El cantar del machu y la fema de mayito de la barraquera asemeyar a la del machu de tordu sarxentu.[5] Cuando canten a dúu, el machu ta posáu percima de la fema na mayoría de los casos y suelen tar engarraos.[6]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 «Species factsheet: Agelaius assimilis» (inglés). Consultáu'l 10 de xunetu de 2011.
  2. (en inglés) ITIS Standard Report Page: Agelaius assimilis. http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=558467. Consultáu 'l 10 de xunetu de 2011. 
  3. «Agelaius assimilis - Avibase» (inglés). Consultáu'l 10 de xunetu de 2011.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Cornell Lab of Ornithology (en inglés). Red-shouldered blackbird (Agelaius assimilis) – Neotropical Birds. http://neotropical.birds.cornell.edu/portal/species/overview?p_p_spp=666156. Consultáu 'l 10 de xunetu de 2011. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Whittingham, Atiesta A. (xunu de 1997). «The context and function of duet and solo songs in the Rede-Shouldered Blackbird» (en inglés). The Wilson Bulletin (Wilson Ornithological Society) 109. http://www.jstor.org/pss/4163811. Consultáu 'l 20 de xunetu de 2011. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Whittingham, Atiesta A. (ochobre de 1992). «Differences in Song and Sexual Dimorphism between Cuban and North American Rede-winged Blackbirds (Agelaius phoeniceus» (en inglés). The Auk (American Ornithologists' Union) 109. http://www.jstor.org/pss/4088178. Consultáu 'l 20 de xunetu de 2011. 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Whittingham, Atiesta A. (payares de 1996). «Breeding behavior, social organization and morphology of rede-shouldered (Agelaius assimilis) and tawny-shouldered (Agelaius humeralis) blackbirds» (en inglés). The Condor (Cooper Ornithological Society) 98. http://elibrary.unm.edu/sora/Condor/files/issues/v098n04/p0832-p0836.pdf. Consultáu 'l 10 de xunetu de 2011. 
  8. «Catalogue of Life: 2010 Annual Checklist» (inglés). Consultáu'l 22 de xineru de 2011.
  9. Lowther, P. Y. (2004). «Nomenclatural solution for a polyphyletic Agelaius» (en inglés). Bulletin of the British Ornithologists' Club (British Ornithologists' Club) 124. http://grupofalco.com.ar/pedefes/Lowther_Agelasticus.pdf. Consultáu 'l 20 de xunetu de 2011. 
  10. Cassin, John (1866). «A study of the Icteridae» (en inglés). Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia (Academy of Natural Sciences) 18. http://www.jstor.org/pss/4059670. Consultáu 'l 20 de xunetu de 2011. 
  11. 11,0 11,1 11,2 «Taxonomic status of the Cuban form of the Rede-winged Blackbird» (en inglés). The Wilson Bulletin (Wilson Ornithological Society) 108. xunu de 1996. http://www.jstor.org/pss/4163690. Consultáu 'l 19 de xunetu de 2011.