Adriana Portillo-Bartow

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Adriana Portillo-Bartow
Vida
Nacimientu

Guatemala11  d'abril de 1953

(66 años)
Nacionalidá Bandera de Guatemala Guatemala
Oficiu
Oficiu activista polos derechos humanos
Premios
Cambiar los datos en Wikidata

Adriana Portiellu-Bartow (Guatemala, 22 d'abril de 1953) ye una activista guatemaliana polos derechos humanos, especialmente pa quien por causa de la Guerra Civil de Guatemala perdieron a les sos families.[1]

Activismu[editar | editar la fonte]

Trabaya pola verdá y la xusticia polos crímenes cometíos contra dellos integrantes de la so familia, quien fueron víctimes de desapaición forzada mientres el conflictu armáu en Guatemala. Dientro de les víctimes atópense: les sos fíes, Rosaura Margarita Carriellu, de 10 años, y Glenda Corina Carriellu, de 9 años; el so padre, Adrián Portiellu Alcántara, de 70 años; la so hermana, Alma Arxentina Portillo Muñoz, de 1 añu y mediu; la esposa del so padre, Rosa Elena Muñoz Llatín; y la so cuñada, Edilsa Guadalupe Álvarez Morales, de 18 años. La desapaición forzada de la familia Portiellu asocedió'l 11 de setiembre de 1981, siendo'l Exércitu de Guatemala y la Policía Nacional, los entes d'Estáu señalaos como responsables d'estos crímenes de lesa humanidá. A pesar de les distintes aiciones y demandes de xusticia presentaes por Adriana Portiellu-Bartow pa saber del paradoriu de la so familia, nun recibió respuesta per parte del Estáu de Guatemala[2] sobre esti delitu permanente qu'afectó la so vida y pol cual llucha pola xusticia y por saber la verdá sobre qué asocedió coles sos fíes y la so familia..

Demandes de Xusticia[editar | editar la fonte]

La familia Portiellu presentó demandes d'investigación y xusticia en delles instancies nacionales ya internacionales, ente elles: Grupu de Trabayu sobre Desapaiciones Forzaes de les Naciones Xuníes (1987); Amnistía Internacional (1988); Departamentu d'Estáu y otres instancies de gobiernu de los Estaos Xuníos (1992); Comisión Presidencial de Derechos Humanos en Guatemala, COPREDHE (1997); Procuradoría de Derechos Humanos de Guatemala (1997); y Ministeriu Públicu de Guatemala (1999). Dende'l Proyeutu ¿Ónde tán los neños? Adriana Portiellu-Bartow realiza aiciones y demandes pola verdá y la xusticia pa saber del paradoriu de la so familia y d'otres neñes y neños que fueron sumíos mientres el conflictu armáu en Guatemala.

Archivos Históricos[editar | editar la fonte]

En Guatemala, en xunetu del añu 2005 personal de la Procuradoría de los Derechos Humanos afayó dientro d'una de les instalaciones de la Policía Nacional Civil, un archivu que correspuende a la documentación históricu-alministrativa de lo que foi la Policía Nacional mientres el conflictu armáu internu. Güei el mancomún documental atopar so l'alministración del Archivu Históricu de la Policía Nacional, AHPN,[3] onde s'atopen miles de documentos de diversa índole, dientro d'ellos, documentos que pueden constituyise en prueba documental sobre les desapaiciones forzaes y otros fechos perpetaos poles fuercies de seguridá del Estáu de Guatemala; un archivu yá visitáu por Adriana Portiellu-Bartow.[4] La Comisión pal Esclarecimiento Históricu documentó los crímenes cometíos contra la familia Portiellu nel Casu Ilustrativu Non. 87, tituláu “Detención y desapaición forzada de seis miembro de la familia Portiellu, incluyíes trés neñes” ante'l cual concluyó que “les desapaiciones forzaes de les persones nomaes constitúin pergraves violaciones a los derechos humanos ya ilustren los estremos de crueldá con que les Fuercies de Seguridá actuaron cola sida de la llucha contrainsurgente, faciendo víctimes de la so represión a neños de pocu tiempu y destruyendo col so remanar a families enteres. La participación de delles de les víctimes nuna organización guerrillera nun representa xustificación dalguna, de tipu xurídicu o moral, de los crímenes reseñaos. La falta de reconocencia oficial de los fechos representa una grave torga pal allugamientu del paradoriu de les víctimes y, a última hora, pa la reconciliación nacional” (Casu Ilustrativu Non. 87. CEH, Tomu VI).[5] El casu d'Adriana Portiellu-Bartow atópase documentáu n'otros archivos, dientro d'ellos el Muséu d'Historia de Chicago, Estaos Xuníos, onde s'atopa l'audiu de la entrevista realizada n'inglés, por Peter Alter.[6]

Memoria y lliteratura[editar | editar la fonte]

Nel añu 2013 publicar en Guatemala una novela inspirada na hestoria de desapaición forzada de la familia Portillo Hernández, titulada “Los Imprescindibles” escrita pol escritor guatemalianu, orixinariu de Jutiapa, Luciano Castro Barillas. [7]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. . Consultáu'l 13 de payares de 2017.
  2. «so familia segunda-parte1/ Adriana Portiellu y la desapaición forzada de la so familia segunda parte – – Prensa Comuñal» (es-es). Consultáu'l 13 de payares de 2017.
  3. «Historia Archivu Históricu de la Policía Nacional». Consultáu'l 17 d'ochobre de 2017.
  4. «Despolvoriando la otra cara de la hestoria». Consultáu'l 17 d'ochobre de 2017.
  5. Guatemala Memoria del Silenciu, UNOPS, 193-198. ISBN 99922-54-06-8.
  6. «Atestiguo oral d'Adriana Portiellu-Bartow». Consultáu'l 17 d'ochobre de 2017.
  7. «me duel-la vida-ensin-ti.html El Trubiecu del Sol: “CÓMO ME DUEL LA VIDA ENSIN TI”,…» (22 de payares de 2012). Consultáu'l 4 d'ochobre de 2017.



Adriana Portillo-Bartow