Acer tataricum

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox plantae.png

Pládanu de Tartaria
Acer tataricum0.jpg
Xamasca y frutu
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Sapindales
Familia: Sapindaceae
Subfamilia: Hippocastanoideae
Tribu: Acereae
Xéneru: Acer
Especie: Acer tataricum
L.
[editar datos en Wikidata]

Acer tataricum, el Pládanu de Tartaria,[1] ye una especie botánica de pládanu, orixinaria del centru y el sureste d'Europa y suroeste d'Asia, dende Austria al este al suroeste de Rusia y el Cáucasu, y al sur a Turquía. La especie recibe'l nome polos pueblos tártaros del sur de Rusia.[2][3]

Descripción[editar | editar la fonte]

Xamasca.
Vista del árbol.
Flores.

Ye un parrotal caducifoliu o pequeñu árbol que crez hasta 4-12 m d'altu, con un tueru curtiu d'hasta 20-50 cm de diámetru y cañes delgaes. La corteza ye delgada, parda clara, y nidia de primeres pero depués vase fisurando superficialmente nes plantes antigües. Les fueyes son opuestes y simples de forma ovada, 4,5-10 cm de llargu y 3-7 cm d'anchu, ensin lóbulos o con trés o cinco lóbulos pequeños, y verde percima; el cantu de la fueya ta dentada irregularmente; el pecíolude la fueya ye delgada, de cutiu tintada de rosa, de 2-5 cm de llargu. Les flores son de verde blancuciu, 5-8 mm de diámetru, producíu en panícules que s'espanden en primavera conforme les fueyes ábrense. El frutu ye una sámara acoloratada pareada, 10-12 mm de llongura con una nala de 2-3 cm, maureciendo a finales del branu hasta principios de seronda.[2][3]

Ta emparentáu con Acer ginnala (Pládanu de Manchuria) del nordés d'Asia; ta tratáu como una subespecie del Acer tataricum subsp. ginnala por dellos botánicos. Difieren marcadamente nes fueyes fondamente lobulaes y brillantes de A. ginnala, en comparanza coles fueyes non lobulaes, o con lóbulos pocu marcaos, de A. tataricum.[2]

Usos[editar | editar la fonte]

Acer tataricum ye cultiváu dacuando como una planta ornamental nos xardinos de toa Europa y tamién en Norteamérica. En Rusia, ye pervalible como petrina protectora de les granxes.[3] Se naturaliza llocalmente nel este de Norteamérica.[2][4]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Acer tataricum describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 1054, nel añu 1753.[5]

Etimoloxía

Acer: nome xenéricu que procede del llatín ǎcěr, -ĕris = (afiláu), referíu a les puntes carauterístiques de les fueyes o a la durez de la madera que, supuestamente, utilizar pa fabricar llances. Yá citáu en, ente otros, Pliniu'l Vieyu, 16, XXVI/XXVII, refiriéndose a unes cuantes especies de Pládanu.[6]

tataricum: epítetu xeográficu qu'alude al so localización en Tartaria.

Variedaes aceptaes
Sinonimia
  • Acer cordifolium Moench
  • Euacer tataricum (L.) Opiz[7]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Nome vulgar preferíu en castellán, en Árboles: guía de campu; Johnson, Owen y More, David; traductor: Pijoan Rotger, Manuel, ed. Omega, 2006. ISBN 978-84-282-1400-1. Versión n’español de la Collins Tree Guide.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Rushforth, K. (1999). Trees of Britain and Europe. Collins ISBN 0-00-220013-9.
  3. 3,0 3,1 3,2 Ecosystema: Acer tataricum (en rusp; traducción google)
  4. USDA Plant Profile: Acer tataricum
  5. Acer tataricum en Trópicos
  6. Testu Llatín de Pliniu'l Vieyu, Llibru 16 - En Pliny the Elder: the Natural History, Chicago University, 2006
  7. Acer tataricum en PlantList

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  1. Bailey, L. H. & Y. Z. Bailey. 1976. Hortus Third i–xiv, 1–1290. MacMillan, New York.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]