Acanthorhynchus tenuirostris

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
18-11-2005 00:00
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como COA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu o de la SEO.
Commons-emblem-notice.svg
 
Acanthorhynchus tenuirostris
Easternspinebill.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN)
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Meliphagidae
Xéneru: Acanthorhynchus
Especie: A. tenuirostris
(Latham, 1802)
Subespecies[1]
  • Acanthorhynchus tenuirostris cairnsensis (Mathews), 1912
  • Acanthorhynchus tenuirostris dubius (Gould), 1837
  • Acanthorhynchus tenuirostris halmaturinus (Campbell), 1906
  • Acanthorhynchus tenuirostris tenuirostris (Latham, 1802)
[editar datos en Wikidata]

Acanthorhynchus tenuirostris ye un ave de la familia de los melífagos autóctonu del este d'Australia.

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Orixinalmente describióse como Certhia tenuirotris pol ornitólogu John Latham en 1802,[2] Dempués inscribióse-y nel pequeñu xéneru Acanthorhynchus (Gould, 1837)

El nome xenéricu deriva de la traducción al griegu del so nome común n'inglés (Eastern Spinebill): acantho-/ακανθο- "spine" "escayu" y rhynchos/ρυνχος "bill" "picu".[3] El so nome específicu vien del llatín: tenuis "estrechu" and rostrum "picu".

Apocayá los analises d'ADN demostraron que ta rellacionáu a los pardalótidos, y a los Petroicidae dientro de la superfamilia Corvida; dellos investigadores consideren toes estes families dientro de la de los córvidos.

Descripción[editar | editar la fonte]

Ye un ave pequeña, mide de 13 a 16 cm de llargu. El machu tien un picu llargu, finu, y curvaú escontra baxo. La cabeza ye de color negru, con gargüelu blancu, colloráu alredor del güeyu, y iris coloráu tamién. El so cogote ye de color marrón acoloratáu, el so envés ye gris y marrón, y el banduyu ye d'un pálidu color anaranxáu. La so cola ye negra con franxes llaterales blanques.

Les femes y los xuveniles son más pequeños y de plumaxe más apagáu.

El so reclamu ye un rápidu pip-pip.[4]

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Alcuéntrase, como yá se dixo, nel este d'Australia, sobremanera na franxa costera; dende la zona de Cooktown en Queensland Norte, escontra'l sur al traviés de Nueva Gales del Sur al este de la Gran Cordal Divisoriu; y llegando pel sur a los estaos de Victoria y d'Australia Meridional. Tamién se-y pue atopar na islla de Tasmania.[5]

El so hábitat son les viesques d'esclerófilos y zones de carba xerófito. Ye abondo adautable y habita xardinos y parques n'árees urbanes con abonda vexetación p'actuar como abellu y fonte d'alimentu.

Los sos númberu globales de población son desconocíos pero envalórase que ye una especie numberosa y ensin problemes nin amenaces que faigan peligrar la so población.[6]

Reproducción[editar | editar la fonte]

La temporada de cría ye d'agostu a avientu, pudiendo tener una o dos niaraes.

El nial tien una estructura de copa fonda; y ta fechu de yerba y corteza rellenáu con plumón. Suel asitiase en dalguna forqueta d'un parrotal o un pequeñu árbol.

Ponen de 2 a 3 güevos. Éstos son de color rosaceu con llurdios y puntos d'un marrón acoloratao. Miden aproximao 17 x 13 mm.[7]

Alimentación[editar | editar la fonte]

Aliméntase del néctar de munches plantes, incluyendo les flores de los ocalitos, d'especies del xéneru Amyema, de Epacris longiflora,[8] Epacris impressa, Correa reflexa; y dellos miembros de les proteacees como Banksia ericifolia,[9] Banksia integrifolia, Lambertia formosa y Grevillea speciosa, lo mesmo que de munchos pequeños inseutos y otros invertebraos.

En 1982 un estudiu nel Parque Nacional Nueva Inglaterra atopó qu'había un gran aumentu de l'arribación d'estes aves al parque coincidiendo col empiezu del floriamientu de Banksia spinulosa.[8]

Tamién s'atopó que s'alimenten de plantes exótiques como les Fuchsies.[5]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Nomes válidos» (inglés). Consultáu'l 19 d'ochobre de 2008. «Zoonomen»
  2. Latham, J. (1802). Supplementum Indicis Ornithologici, sive Systematis Ornithologiae. Londres: G. Leigh, J. & S. Sotheby 74 pp. [36]
  3. Liddell, Henry George y Robert Scott. A Greek-English Lexicon (Abridged Edition). United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 0-19-910207-4.
  4. Simpson K, Day N, Trusler P. Field Guide to the Birds of Australia. Ringwood, Victoria: Viking O'Neil, 392. ISBN 0-670-90478-3.
  5. 5,0 5,1 Australian Museum (2006). «Bird Finder - Eastern Spinebill». Birds in Backyards. Australian Museum. Consultáu'l 19 d'ochobre de 2008.
  6. «Acanthorhynchus tenuirostris». Consultáu'l 19 d'ochobre de 2008. «IUCN»
  7. Beruldsen, G.. Australian Birds: Their Nests and Eggs, 327. ISBN 0-646-42798-9.
  8. 8,0 8,1 Ford HAI & Pursey JF. (1982) Status and feeding of the Eastern Spinebill Acanthorhynchus tenuirostris at the New England National Park, North-eastern NSW. Emu 82(4) 203 - 211
  9. Paton, D.C.; V. Turner (1985). «Pollination of Banksia ericifolia Smith: Birds, mammals and insects as pollen vectors». Australian Journal of Botany 33. doi:10.1071/BT9850271. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]