7 Andromedae

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
7 Andromedae
7 Andromedae
Constelación Andrómeda
Ascensión reuta α 23h 12min 33,00s
Declinación δ +49º 24’ 22,3’’
Distancia 80,2 años-lluz
Magnitú visual +4,54
Magnitú absoluta +2,58
Lluminosidá 7,2 soles
Temperatura 7108 K
Masa 1,60 soles
Radiu 1,7 soles
Tipu espectral F0V
Velocidá radial +12,5 km/s
Otros nomes HD 219080 / HR 8830
HIP 114570 / SAO 52787

7 Andromedae (7 And)[1] ye una estrella na constelación d'Andrómeda de magnitú aparente +4,54. Alcuéntrase a 80 años lluz de distancia del Sistema Solar.

7 Andromedae ye una estrella blancu-mariella de la secuencia principal de tipu espectral F0V.[1] Asemeyáu a les componentes del sistema estelar Porrima (γ Virginis), la so temperatura efectivo asitiar ente 7108[2] - 7190 K[3] y relluma con una lluminosidá 7,2 vegaes mayor que la lluminosidá solar.[4] El so radiu evaluáu a partir del valor del so diámetru angular, 0,67 milisegundos d'arcu[5] ye un 80% más grande qu'el del Sol. El so conteníu metálico ye daqué inferior a la solar, siendo'l so índiz de metalicidá [Fe/H] igual a -0,09.[3] La so masa ye un 60% mayor que la masa solar y, con una edá averada de 1600 millones d'años, alcuéntrase na metá de la so vida como estrella de la secuencia principal.[6]

7 Andromedae xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación de siquier 61,8 km/s[2] —30 vegaes superior a la del Sol— y ye que les estrelles de la secuencia principal estrémense, tocantes a la so rotación, de forma bastante definida a una temperatura superficial d'aproximao 6500 K; aquelles que la so temperatura ta debaxo d'esti valor xiren amodo, les que lo superen —como ye'l casu de 7 Andromedae— facer muncho más apriesa.[7]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 7 Andromedae (SIMBAD)
  2. 2,0 2,1 Schröder, C.; Reiners, A.; Schmitt, J. H. M. M.. «Ca II HK emission in rapidly rotating stars. Evidence for an onset of the solar-type dynamo». Astronomy and Astrophysics 493 (3). pp. 1099-1107. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2009A&A...493.1099S&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  3. 3,0 3,1 Gerbaldi, M.; Faraggiana, R.; Caffau, Y.. «UV flux distributions of γ Doradus stars». Astronomy and Astrophysics 472 (1). pp. 241-246. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2007A%26A...472..241G&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  4. van Belle, G. T.; van Belle, G.; Creech-Eakman, M. J.; Coyne, J.; Boden, A. F.; Akeson, R. L.; Ciardi, D. R.; Rykoski, K. M.; Thompson, R. R.; Lane, B. F.; PTI Collaboration. «The Palombar Testbed Interferometer Calibrator Catalog». The Astrophysical Journal Supplement Series 176 (1). pp. 276-292. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2008ApJS..176..276V&db_key=AST&nosetcookie=1. 
  5. Richichi, A.; Percheron, I.; Khristoforova, M.. «CHARM2: An updated Catalog of High Angular Resolution Measurements». Astronomy and Astrophysics 431 (4). pp. 773-777. http://vizier.u-strasbg.fr/viz-bin/VizieR-5?-out.add=.&-source=J/A%2bA/431/773/charm2&recno=2851. 
  6. Zorec, J.; Royer, F.. «Rotational velocities of A-type stars. IV. Evolution of rotational velocities». Astronomy and Astrophysics 537. A120. http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-bib_query?2012A%26A...537A.120Z&db_key=AST. 
  7. Phact (Stars, Jim Kaler)