Árabe palestín

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Árabe palestín
Faláu en Bandera de Israel Israel
Bandera de Palestina Palestina
Familia Afro-asiáticu

  Semíticu
    Semíticu occidental;
      Semíticu central
        Árabe
          Levantinu
            Árabe palestín

Alfabetu Alfabetu árabe
Estatus oficial
Oficial en Nengún país
Reguláu por Nun ta reguláu
Códigos
ISO 639-1 nengún
ISO 639-2 {{{iso2}}}
ISO 639-3 ajp
Árabe levantino variedades.png
Estensión del árabe palestín

El árabe palestín ye un dialeutu del subgrupu árabe levantinu faláu polos palestinos, ciudadanos árabes d'Israel y dalgunos xordanos. Les variedaes rurales d'esti dialeutu esponen delles carauterístiques distintives, particularmente la pronunciación de qaf como kaf, que los estremen d'otres variedaes d'árabe. Los dialeutos urbanos palestinos paécense más al dialeutu árabe levantinu del norte, que ye, la forma falada del árabe de Siria y el Líbanu.

Diferencies con otres formes d'árabe levantinu[editar | editar la fonte]

Esisten diferencies notables ente l'árabe palestín y otres formes de árabe levantinu como'l árabe siriu y el árabe llibanés. Sicasí, nengunu d'estos ye invariable, daes les diferencies dientro del mesmu dialeutu árabe palestín.

Una carauterística típica de los dialeutos palestín ye la pronunciación de hamzal'espardimientu de verbos con un 'o'-como una vocal nel imperfectu. Por casu, in Fuṣḥa l'imperfectu de اكل akala 'comer' ye آكل 'ākulu: l'equivalente común en dialeutu palestín ye: بوكل bōkel. (La b prefixu marca'l significáu d'un presente d'indicativu.) Asina, na Galilea, lo coloquial de la espresión verbal, "Toi comiendo" o "yo como" ye ana bōkel, en cuenta de ana bākəl usáu nel dialeutu siriu. Sicasí, ana bākul ye usáu nel sur polos beduinos.

L'árabe palestín tamién comparte delles carauterístiques col exipciu, que lo estremen de los dialeutos del norte de Llevante:

  • En vocabulariu: 'como' (prep.) is زي zayy pa delles rexones de Palestina y n'Exiptu. Sicasí, مثل mitl, atopar n'árabe siriu y llibanés, ye tamién usáu en Palestina y otres rexones.
  • En gramática: Los dialeutos Palestinos (sacante'l dialeutu de los palestinos beduinos),como exipcios, el típicu sufixu (ش -sh, IPA: /ʃ/) forma'l negativu de los verbos y preposiciones pseudo-verbales nomes.

Sub-dialeutos del árabe palestín[editar | editar la fonte]

L'árabe palestín estremar en tres grupos:

  • Palestín Urbanu,
  • Palestín Rural,
  • Palestín Beduín.

D'ellos, el dialeutu urbanu ye'l más cercanu al norte d'árabe levantinu de Siria y el Líbanu, en menor midida a la población rural. Mentanto, el dialeutu beduín ta más cerca de les variedaes d'árabe faláu na mesma Arabia, los beduinos ser más de xuru sabe que los árabes non yá na cultura, idioma y costumes, sinón tamién por rastrexar la descendencia fora de Palestina / Israel (n'oposición a los paisanos que la so identidá étnica moviérase a una identidá étnica árabe tres el procesu d'arabización llingüística y cultural a lo llargo de los sieglos).

Diferencies notables nes variedaes d'árabe palestín son los siguientes:

  • La pronunciación d'el'' qaf sirve como un lema párrafu estremar Los Trés Principales dialeutos Palestinos: convertir nun posa glotal na mayoría de les ciudaes, un faríngeas k '"nos pueblos más pequeños y el campu, en delles zones (non faríngeas) k y g nel estremu sur y ente los beduinos altavoces. Nuna serie d'aldegues de la Galilea (por casu, Maghar), especialmente pero non yá ente los los drusos, el' qaf realmente pronúnciase' qaf como nel árabe clásicu.
  • Nos dialeutos onde' qaf pronúnciase como k, un verdaderu' Kāf pronúnciase de cutiu / tʃ /, como en dellos dialeutos del Golfu Árabe. Esto xeneralmente ye una carauterística de la más conservadora idiolecto s. Esta pronunciación de' Kāf tamién asocede nel norte de Cixordania, y les árees poblaes axacentes palestinos n'Israel, conocíu como " del triángulu". Esta pronunciación ye una Menudu estigmatizada polos Palestinos y dellos aldeanos urbanos que s'abstienen d'aquella pronunciación.
  • Amás, una femenina sufixu, un llugar de la más común de Llevante i o y, ta bastante estendíu, sobremanera nel sur de la zona. Sicasí, la opción "-i" o daqué paecíu atopar n'usu nel "triángulu".
  • Otru interesante sub-dialéctica marcador ye la pallabra usada pa la preposición "equí". El dialeutu urbanu a favor de "ciñu". Los beduinos del Negev, sicasí, tienden a usar "hiniyye" o inclusive "hiniyante".
  • Nel Negev, el SH-forma nun s'usa na negación del pasáu o del presente. Sicasí, el dialeutu beduín utiliza namái'l "ma" de partícules de negar.

Polo xeneral, los dialeutos rurales son daqué estigmatizaos y les pronunciaciones urbanes tán ganando terrenal, como ye'l casu n'otros grupos de dialeutos árabes. Sicasí, l'usu del dialeutu beduín sigue siendo abondo común, inclusive ente los beduinos con estudios universitarios.Mientres s'estigmatiza por otros Árabe Israelín, les carauterístiques básiques del dialeutu beduín (y.g. the qāf pronounced as a g) utilícense llargamente en tolos contestos informales polos falantes beduinos, incluyendo aquellos que tán con educación universitaria. Poro, un fenómenu similar a la desapaición de la /tʃ/ pal kāf - ye vistu nel "triángulu" - Entá nun se vio nel Negev. Esti nun ye'l casu, sicasí, colos beduinos del Negev que se camudaron a Lod y Ramle na década de 1960 y amuesen más enclín a adoptar un dialeutu estándar urbanu.

Amás, hai families d'orixe llibanés y siriu que viven n'Israel qu'inda falen nel so dialeutu d'orixe, o nun idiolecto qu'en parte s'asimila al árabe palestín, calteniendo delles carauterístiques del dialeutu d'orixe.

Otres diferencies del árabe estándar modernu/árabe clásicu[editar | editar la fonte]

Pronome relativu[editar | editar la fonte]

Como na mayoría de les formes d'árabe coloquial, los marcadores de la clausa AES الذي، التي، اللذان، اللتان، الذين y اللاتي son sustituyíos pola forma simple إللي

Indicación del Complementu Direutu con preposición + pronombre sufijado[editar | editar la fonte]

The particle li- fundióse col raigañu anterior como un indicador d'un oxetu indirectu. Thus MSA qultu lahû ye espresáu como 'ultillo, qultillo o kultillo and MSA Katabtu lahâ ye traducíu n'árabe palestín como Katabtilha.

Interrogativos[editar | editar la fonte]

MSA Árabe Palestín Castellanu
لماذا Limāðā ليش 'Layš' ¿Por qué?
ماذا māðā ايش aiš, شو šū ¿Qué?
كيف Kayfa كيف Kīf, چيف ĉīf, كنف kinf ¿Cómo?
متى matā إيمتى īmtā, إيمتين īmtīn ¿Cuándo?
اين ayna وين wayn ¿Ónde?
من man مين mīn ¿Quién?

La influencia d'otres llingües[editar | editar la fonte]

Amás los dialeutos rurales del árabe palestín contienen elementos qu'apaecen a paecese a los sos clásicos homólogos hebreos.

  • L'exemplu más claru ye'l pronome en segunda y tercer persona plural. Hemme (ellos) paecer al hebréu hēm en contraposición cola pallabra n'árabe clásicu hum,n'araméu hon y polo xeneral árabe levantinu henne. Similarmente el sufixu -kem (tu or el to) paecer al hebréu -khem frente al árabe clásicu -kum y, araméu y árabe norlevantino -kon.
  • A less clear example is the transformation of glottal stop followed by long alif (alif madda) into an "o" sound, as in the form Ana bokel noted above. Esto verdaderamente dase nes futures formes de los verbos n'hebréu con aleph como la primer consonante del so raigañu. Sicasí, ye igualmente carauterísticu del araméu.

Árabe israelín[editar | editar la fonte]

Los ciudadanos árabes d'Israel tamién tienden a usar préstamos de la llingua hebrea. La modalidá llingüística resultantes conozse como árabe israelín, por casu:

  • Makhsom מַחְסוֹם ("barrera" - úsase llargamente pa referise a los controles militares israelinos en tola Cixordania)
  • Ramzor רַמְזוֹר (semáforu)
  • Pelefon (pronúnciase "belefon" polos árabes) פֶּלֶאפוֹן (celular Teléfonu)
  • Shamenet שַׁמֶּנֶת (crema agria)
  • Mazgan מַזְגָן (aire acondicionáu)
  • Beseder בְּסֵדֶר (O.K, bien)
  • Makhshev מַחְשֵׁב (computador)
  • Me'onot מעונות (cuartos)

Dichos préstamos son de cutiu "arabizados" pa reflexar non yá la fonoloxía del árabe, sinón tamién la fonética del hebréu faláu polos árabes. Por casu, la segunda consonante de pronúnciase como una fricativa faríngea sonora en llugar d'una oclusiva glotal.

La película de 2009 Ajami ta falada principalmente n'árabe israelín.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  • P. Behnstedt, Wolfdietrich Fischer and Otto Jastrow, Handbuch der Arabischen Dialekte. 2nd ed. Wiesbaden: Harrassowitz 1980 (ISBN 3-447-02039-3)
  • Haim Blanc, Studies in North Palestinian Arabic: linguistic inquiries among the Druzes of Western Galilee and Mt. Carmel. Oriental notes and studies, non. 4. Xerusalem: Typ. Central Press 1953.
  • J. Blau, "Syntax deas palästinensischen Bauerndialektes von Bir-Zet: auf Grund der Volkserzahlungen aus Palastina von Hans Schmidt und Paul kahle". Walldorf-Hessen: Verlag fur Orientkunde H. Vorndran 1960.
  • J. Cantineau, "Remarques sur -yos parlés de sédentaires syro-libano-palestiniens", in: Bulletin de la Société de Linguistique de Paris 40 (1938), pp. 80-89.
  • R. L. Cleveland, "Notes on an Arabic Dialect of Southern Palestine", in: Bulletin of the American Society of Oriental Research 185 (1967), pp. 43-57.
  • Olivier Durand, Grammatica di arabo palestinese: il dialetto di Gerusalemme, Rome: Università di Roma La Sapienza 1996.
  • Yohanan Elihai, Dictionnaire de l'arabe parle palestinien: francais-arabe. Xerusalem: Typ. Yanetz 1973.
  • Yohanan Elihai, The olive tree dictionary: a transliterated dictionary of conversational Eastern Arabic (Palestinian). Washington, DC: Kidron Pub. 2004 (ISBN 0-9759726-0-X)
  • Elias N. Haddad, "Manual of Palestinian Arabic". Xerusalem: Syrisches Weisenhaus 1909.
  • Moin Halloun, A Practical Dictionary of the Standard Dialect Spoken in Palestine. Bethlehem University 2000.
  • Moin Halloun, Spoken Arabic for Foreigners. An Introduction to the Palestinian Dialect. Vol. 1 & 2. Xerusalem 2003.
  • Arye Levin, A Grammar of the Arabic Dialect of Xerusalem [in Hebrew]. Xerusalem: Magnes Press 1994 (ISBN 965-223-878-3)
  • M. Piamenta, Studies in the Syntax of Palestinian Arabic. Xerusalem 1966.
  • Frank A. Rice and Majed F. Sa'ed, Eastern Arabic: an introduction to the spoken Arabic of Palestine, Syria and Lebanon. Beirut: Khayat's 1960.
  • Frank A. Rice, Eastern Arabic-English, English-Eastern Arabic: dictionary and phrasebook for the spoken Arabic of Jordan, Lebanon, Palestine/Israel and Syria. New York: Hippocrene Books 1998 (ISBN 0-7818-0685-2)
  • H. Schmidt & P. Y. Kahle, "Volkserzählungen aus Palaestina, gesammelt bei dean Bauern von Bir-Zet". Gottingen: Vandenhoeck & Ruprecht 1918.
  • Kimary N. Shahin, Palestinian Rural Arabic (Abu Shusha dialect). 2nd ed. University of British Columbia. LINCOM Europa, 2000 (ISBN 3-89586-960-0)

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Árabe palestino