Vascones

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Vascones
Vascones.png

El territoriu de los vascones y pueblos vecinos a mediaos del sieglu I anantia de la nuesa era. Sobre'l fondu, represéntense les correspondencies con dalgunes de las divisiones alministratives contemporáneas.
Sieglu d'orixe: Desconocíu. Anterior al sieglu III a.n.e
Raigañu étnicu: Desconocíu
Llingua: protoeuskera, llatín
Principales ciudaes: Pompaelo, Calagurris, Oiasso
Fronteres: Cántabros o Várdulos pol oeste, Aquitanos al norte, berones y Celtíberos al sur, Ilergetes al este.
Correspondencia actual: territoriu de Navarra, noroeste d' Aragón, norte de La Rioxa

Los vascones fueron un pueblu de la Edá Antigua, de los denominaos pueblos prerromanos, na Peninsula Ibérica cuyo territoriu estendíase en tiempos de la Antigua Roma aprosimadamente pola práctica totalidá de Navarra y áries del noroeste d' Aragón y noreste de La Rioxa d'anguañu, ente'l valle altu del ríu Ebro y la vertiente peninsular de los Pirineos.

Los vascones, algamaron un eleváu gráu d'integración nel mundu romanu, ello ye de romanización nes fsteres urbanes como Pompaelo, desplazáronse fasta les rexones más norteñes tras la descomposición d'aquelli, entrando posteriormente en conflictu en delles ocasiones con visigodos y francos.

Tres la llegada de los musulmanes, los descencientes vascones reorganizáronse en entidaes feudales como'l Ducáu de Vasconia na zona d'Aquitania o'l Reinu de Pamplona, orixe del posterior Reinu de Navarra.

Los vascones tovieron baxo dominiu del Reinu d'Asturies protagonizando en delles ocasiones movimientos segregacionistes.