Ukiyo-e

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar

Ukiyo-e (浮世絵), "pintures del mundu nalante", ye un xéneru d'impresos (per aciu de la téunica de grabáu en madera) producíos en Xapón ente los sieglos XVII y XX, ente los que s'alcuentren imaxenes paisaxístiques, del teatru y de los cuartos del placer.

Ukiyo, fai referencia a la impetuosa cultura moza que tevo puxu nel centru urbanu d'Edo (anguaño Tokyo), Osaka, y Kyoto y que yera un mundu dientro de sí. Ye una alusión irónica al términu homónimu "Mundu Dolisosu" (憂き世), el planu terrenal de muerte y renacencia nel que se basa la relixón budista.

Esta forma d'arte algamó'l so mayor grau de popularidá na cultura metropolitana d'Edo demientres la segunda metá del sieglu XVII, orixinándose colos trabayos d'un solu color d'Hishikawa Moronobu na década de 1670. Nun entamu, namái s'utilizaba tinta india, y llueu dellos impresos yeren colloreaos de forma manual con pinceles, pero nel sieglu XVIII Suzuki Harunobu desendolcó una téunica d'impresión polícroma pa producir nishiki-e.

L'Ukiyo-e yera accesible dau que podía ser producíu de mena masiva. Yeren na so mayoría alquiríos por habitantes que polo xeneral nun teníen el dineru suficiente como pa mercar una pintura orixinal. El tema orixinal de los ukiyo-e yera la vida de la ciudá, particularmente actividaes y escenes de llugares d'entretenimientu. Cortesanes fermoses, robustos lluchadores de sumu y actores populares yeren representaos realizando actividaes atrautives. Más adelantre los retratos paisaxistes fixéronse populares, y temes políticos ya imáxenes sobre individuos de los estratos baxos de la sociedá foron prohibíos y volviéronse temes que raramente yeren fechos. El sexu foi tamién un tema prohibíu, pero apaecía de forma continua nos impresos ukiyo-e. Dellos artistes ya editoriales foron sancionaos por crear impresos ukiyo-e con escenes de sexu esplicitu, tamién conocíos como shunga.

Artistes importantes[editar | editar la fonte]