Saladín
Al-Nāsir Salāh ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb (en kurdu Selaheddîn Eyûbîen y n'árabe صلاح الدين يوسف الأيوبي que quier dicir Yusuf, fíu d'Ayyub, "xunificaor de la fe" más conocíu n'occidente como Saladín) (1138, Tikrit (Iraq) - 1193, Damascu), y ñetu de Nur al-Din, foi ún de los grandes gobernantes del mundu islamicu siendo Sultán d'Exiptu, Siria, Palestina, asina como d'estayes d'Arabia, Yeme, Libia y Mesopotamia.
Defensor del Islam y particularmente de la ortodoxa relixosa representada pol sunnismu, xunió política y relixosamente l'Oriente Prósimu, lluchando escontra los cristiano y desaniciando con doctrines allonxaes del cultu oficial representáu pol Califatu Abbasí. Ye particularmente conocíu por arranlla-yos Tierra Santa a los cruzaos, retornando Xerusalén a los musulmanes y finando col Reinu de Xerusalén. L'impautu d'esti asocedíu n'Occidente provocó una nueva cruzada (la tercera) lliderada pol afamáu Ricardu I d'Inglaterra, que se convirtió en mítica.
