Rexón de Lleón

Provincies formantes a la Rexón de Llión dientro la dixebra provincial española de 1833.

Les rexones españoles en 1770.

La Rexón de Lleón (o Llión) ye la rexón hestórica española definida dende la división territorial d'España de 1833 hasta la creación de les autonomíes. Comprende les provincies de Llión, Salamanca y Zamora y, n'algunos periodos de los sieglos XIX y XX, tamién les de Palencia y Valladolid (dende'l Rial Decretu de 30 de payares de 1855). Valladolid y Palencia adscribiríen a la Rexón Llionesa col franquismu fasta la década de los sesenta en que de vuelta son consideraes dientro de Castiella la Vieya. Los sos oríxenes alcuéntrense nel antigu Reinu de Llión.

Como'l restu rexones encartichaes en dicha dixebra territorial, rializada en 1833 y obra del ministru Francisco Javier de Burgos, nun tenía nengúna mena de competencia nin muérganos ermunos a les provincies qu'encadarmaba, habiendo un cálter clasificatoriu, ensin pretensiones d'operatividá alministrativa.

Magar que la versión oficial ye que la reciente autonomía de Castiella y Lleón, costituyida a primeros de los años 80, tornara en "la Rexón" en sustitución de les rexones hestóriques anteriores: Castiella la Vieya y la Rexón Llionesa (Rexón de Llión), ésta inda ye estrañada por munchos llioneses, prencipalmente de la provincia de Llión.

Ver tamién

• Llionesismu
• País Llionés