Pléyades (mitoloxía)

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Mitoloxía Griega
Esti artículu forma parte de la serie
Mitoloxía Griega
Dioses

Divinidaes primordiales
Dioses ctónicos
Titanes
Dioses olímpicos
Divinidaes alegóriques
Ninfas, Semidioses y Criatures

Elencos

Personaxes

Tamién

Xenealoxía
Equivalencies cola Mitoloxía romana
Xeografía

Les Pléyades (en griegu Πλειας Pleias, munches; Πλειάδες Pleiades, fíes de Pléyone; o Πελειαδες Peleiades, fíes de palombes) yeren, na mitoloxía griega, les siete fíes las fías del titán Atlas y de la ninfa marina Pléyone, y nacieran nel monte Cileno. Son hermanes de Calipso, Hiante, les Híades y les Hespérides. Xuntu coles siete Híades yeren nomaes Atlántides, Dodónides o Nisíades, una y bones yeren les niñeres y mayestres del infante Dionisu. Les Pléyades yeren ninfes nel cortexu d'Artemisa, gustába-yos la caza como a ella y tamién queríen, igual qu'ella, caltenese vírxenes.

Hai dellos alderiques sobro l'orixe del so nome. Magar que de siempres taba aceptao que derivaba del de so ma, Pléyone, ye más probable que derive del vocablu πλεϊν, (‘navegar’), porque'l grupu d'estrelles homónimu ye visible pela nueche nel Mediterráneu nel veranu, de mediaos de mayu al entamu de payares, que yera la temporada de navegación na Antigüedá. Esta etimoloxía, amás, ya yera conocida polos antiguos; Virxiliu fai referencia a ella nes sos Xeórxiques.

Les Pléyades yeren, de xuru, perguapes, porque dellos de los más importantes dioses olímpicos, Zeus incluyíu, amoriaron con elles. D'eses cópules ñacieron dellos fíos:

  • Maya, la mayor de les Pléyades, fue ma d'Hermes, fíu tamién de Zeus.
  • Celeno foi ma de Lico, que Poseidón yera'l so pa.
  • Alcíone tuvo un fíu con Lico, Hirieo.
  • Electra tuvo dos fíos de Zeus: Dárdano y Yasión.
  • Estérope foi ma d'Enómao, fíu tamién d'Ares.
  • Táigete tuvo un fíu, tamién de Zeus, nomáu Lacedemón.
  • Mérope foi, pela so banda, la única que nun amorió con dengún dios. Magar que Orión la cortexara, escapó con un mortal, Sísifu, col que tuvo dellos fíos.
La Pléyade perdida, cuadru de William-Adolphe Bouguereau (1884)

Na constelación de les Pléyades namái seis brillen enforma. La séptima ye Mérope, que brilla seliquino porque ta eternamente avergoñada de tener amoriao con un mortal, Sísifu. N'otres versiones del mitu dizse que la que no brilla ye Electra, enllutada pola muerte de Dárdano, o tamién Estérope.

Dempués de qu'Atlas fora obligáu a cargar col mundu al hombru Orión persiguió demientres cinco años a les Pléyades. Pa escondeles Zeus camudoles primeru en palombes y dempués, pa consolar a so pa, n'estrelles. Dizque Orión sigue persiguiéndoles pel cielu nocherniegu. N'otres versiones de la hestoria les siete hermanes, amurniaes pola suerte de so pa o pola muerte les sos hermanes les Híades, suicidáronse, y Zeus entós inmortalizoles xubiéndoles al cielu.

Hai mención d'elles na obra d'Hesíodu Los trabayos y los díes. Una y bones son estrelles braniegues, tienen un papel destacáu nel antiguu calendariu agrícola.