Partida de caza

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar

Partida de caza (Partie de chasse nel orixinal francés) ye un cómic guionizáu por Pierre Christin y dibuxáu por Enki Bilal, asoleyáu n'álbum en 1983.

Autores y editores[editar | editar la fonte]

Sinopsis[editar | editar la fonte]

1983, seis años anantes de la cayida del muru de Berlín, un tren atraviesa los campos nevaos, Vassili Alexandrovitch Tchevtchenko, veteranu de la Revolución rusa y dignatariu de la Xunión Soviética entamó una caza del osu, nos alredores de Krolòwka en Polonia. Nun compartimentu vecín, Evgueni Golozov evoca con un cuadru moxu del Partíu Comunista (un interprete francés), el recorríu vital de Tchevtchenko, del so primer alcuentru con Lenin al puxu del poder stalinista.

La estancia tien llugar nun palaciu d'estáu d'arquitectura indeterminada. Los invitaos lleguen sucesivamente de los estremaos Países del Este, una decena de persones na que toos tienen responsabilidaes importantes nos aparatos d'Estáu y que toos tienen un papale importante na edificación del socialismu soviéticu. Constituyen una especie de rede informal, na que un de los intereses ye la conservación de les sos funciones y privilexos. Los alcuentros nel bar son la ocasión de recordar lluches pasaes.

Llega'l día de la caza, minuciosamente organizada por vieyu Tchevtchenko, cada unu tien un llugar asignáu. Ye interrumpida pola muerte «accidental» de Serguei Chavanidzé, el miembru más mozu del buró políticu, feríu por una bala del inocente intérprete. tué d'une balle par l’innocent interprète. Compruébase entós qu'esta cacería nun ye más que'l maquillaxe programáu del asesinatu d'un miembru inoportunu.

Análisis[editar | editar la fonte]

El telón de fondu, ye la historia de la Revolución rusa, de la evolución de dellos cuadros a los puestos más importantes y les rellaciones ente paises « hermanos » pero la cacería ye la ocasión d'eliminar físicamente al sucesor de Tchevtchenko. Los otros invitaos tán, la mayoría, perfechamente informaos de la maquinación, cosa que sabemos por delles indiscreciones, y ningunu fai la menor oxeción. El que lo fixera ta amenazáu, tamién él, de ser elimináu pol grupu.

Seis años anantes de la cayía del muru de Berlín y del fundimientu de la Xunión Soviética, l'álbum pue paecer premonitoriu nesi sentíu nel que nos amuesa un aparatu esclerotizáu, dirixíu por homes que s'agarren al poder y a los privilexos inherentes.

La collaboración ente Pierre Christin y Enki Bilal entamara en 1975, cola publicación d’un primer cómic, La Croisière des oubliés, seguida en 1979 por una novela gráfica política, Les Phalanges de l'Ordre Noir.

Personaxes[editar | editar la fonte]

Los personaxes son imaxinarios, pero representen prototipos del aparatu de la Xunión Soviética y los sos países satélites.

Enllaz esternu[editar | editar la fonte]