Mastín español

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Mastín español

Na nuesa llingua, la pallabra mastín, val tantu como "mansu", "noble".

La so historia empicipia coles invasiones de los pueblos de pregueros-guerreros indoeuropeos, al traviés de los Pirineos. Esti fechu supunxo la entrada d'un bon númberu de cusos emplegaos mesmo na defensa de l'armentiu y de la reciella, que como canes de combate. El so llugar d'aniciu sedríen les estepes asiátiques.

N'Asturies, nel castru la Campa Torres aprucienon güesos de perru de bon tamañu (unos 60cm d'altor).

Nes ordenances del Conceyu de Grau fechaes en 1779, dizse que too aquellos que caltengan diez vaques bones col so güé y perru mastín queden esimíos de gabeles conceyiles, ya que nos llugares arrimaos al puertu tán obligaos los ganaderos a tener perru mastín pa escorrer los llobos.

El reverendu Joseph Towsend, nel so viaxe per Asturies de 1786, parllando de de Somiedu, diz que los pregueiros mentantu guarez el ganáu nel monte, déxenlu al curiáu de rebustos canes armaos con carrancles.

Tamién del conceyu de Somiedu, fala Constantino Cabal al referise a los mastinos de propiedá del común, calteníos ente tolos del pueblu, y del so trabayu nes brañes.

La propiedá comunal o particular del can dependía de si les families podíen o non. En Santibanes de Murias (Ayer) yeren cuatru les families acomodaes con peaes de fasta trenta vaques, ya cada peada curiábala un mastín.

Nesti sieglu pasáu ye de solliñar el trabayu fechu nel so recobramientu y na del Carea Llionés o Perru Pastor Llionés y espoxigue polos criadores de los conceyos de Babia, Ḷḷaciana y Ḷḷena.

Nomes según edaes[editar | editar la fonte]

  • Cacholín: Enantes de que cumpla un añu.
  • Cusu, Cuscu-a, Cuzu-a, Can-a, Pirru: Perru
  • Cayonca, Cayuela: Cuando la perra ta caliente.
{{{2}}}
Wikimedia Commons tien archivos rellacionaos con: