Islandés
De Uiquipedia
Llingua xermánica del tueiru nórdicu ocidental falada n'Islandia. Emprega l'alfabetu llatín.
| Islandés (islenska) | |
|---|---|
| Faláu en: | Islandia |
| Rexón: | Europa setentrional |
| Númberu de falantes: | 250.000 |
| Llugar pol númberu: | ?? |
| Clasificación xenética: | Indoeuropéu Llinguas xermánicas |
| Estatus oficial | |
| Llingua Oficial de: | Islandia |
| Códigu | |
| ISO 639-1 | isl |
| ISO 639-2(B) | isl |
[editar] Hestoria
La llíngua islandesa (islenska) ye la llingua escandinava ocidental que se fala n'Islandia desque llegaron a la isla xentes noruegas por vuelta'l añu 1000 d.C.
El nome de la llingua d'aquella ye autualmente escandinavu antiguu o noruegu antiguu. Ye d'ente les llingües nórdicas la que meyor caltien l'estrutura anicial de l'antiguu escandinavu. Pué dicise que ye un casu únicu de continuidá llingüística: nin el pallabreiru nin la gramática s'estreman grandemente de la llingua antigua de les sagues, d'esta que los escolinos islandeses son a lleere les sagues y les eddes.
El métodu de creyación de pallabres ye autónomu, prefiriéndose tirar de pallabres de raigañu escandinavu pa nomear invenciones modernes: sími (teléfonu, d'una pallabra pa "filu"), útvarp (radiu, de ut, "p'ambora", y varp, "tiru").
El desendolcu d'una pronuncia estremada de la llingua antigua permite establecer dos etapes hestóriques:
-Islandés antiguu, ta 1500.
-Islandés modernu, de 1500 p'alantre.
[editar] Deillas frases corrientes n'islandés
- islandés: íslenska /iːslenska/
- hola: dagin /gouːðandaːγ/
- adiéus: bless bless
- por favor: gjörðu svo vel /gjør θʏ sɔ vɛːl/
- ubrigáu: takk fyrir /taʰk fɪːrɪr/
- esi: þetta /θeʰta/
- cuántu?: hver mikið /xversʏ mɪːcɪð/
- llionés: leonska /leonska/
- sí: já /jauː/
- non: nei /nej/
- salú!: skál! /skauːl/
