Giovanni Boccaccio

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Estatua de Boccaccio nos Uffizi de Florencia.

Giovanni Boccaccio (1313; 21 d'avientu de 1375) foi un escritor y poeta italianu.

El tríu d'Oru Italianu[editar | editar la fonte]

Boccaccio, xunto a Dante Alighieri y Petrarca, del que yera amigu de correspondencia, costituyen el Tríu d'Oru Italianu de les lletres.

Estilu[editar | editar la fonte]

Boccaccio ye particularmente coñocíu pelos sos diálogos de los que se diz que sorpasa en verosimilitú a los de los sos contemporaneos, debío a qu'éstos siguíen cánones medievales pa caráuteres y trames.

Obres[editar | editar la fonte]

L'obra más importante, y una de les obres mayestres de la lliteratura universal ye'l Decamerón. Otres obres de so yeren:

  • Amorosa visione (1342)
  • Buccolicum carmen (1367-1369)
  • Caccia di Diana (1334-1337)
  • Comedia delle ninfe fiorentine (Amato, 1341-1342)
  • Corbaccio (sobre 1365, aprosimandamente)
  • De Canaria (ente 1341 - 1345)
  • De Casibus Virorum Illustrium (c.1360).
  • De mulieribus claris (1361, revisáu nel 1375)
  • Decameron (1349-52, revisáu 1370-1371)
  • Elegia di Madonna Fiammetta (1343-1344)
  • Esposizioni sopra la Comedia di Dante (1373-1374)
  • Filocolo (1336-1339)
  • Filostrato (1335 o 1340)
  • Genealogia deorum gentilium libri (1360, revisáu nel 1374)
  • Ninfale fiesolano (ente 1344-46, aprosimadamente)
  • Rime (fináu nel 1374)
  • Teseida delle nozze di Emilia (enantes de 1341)
  • Trattatello in laude di Dante (1357, títulu revisáu a De origine vita studiis et moribus viri clarissimi Dantis Aligerii florentini poetae illustris et de operibus compositis ab eodem)
  • Zibaldone Magliabechiano (ente 1351-1356)