Florete

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar
Florete con empuñadura italiana

El florete ye una espada llarga, flesible d'aceru inosidable, de 500 gramos de pesu y 90 centímetros de llonxitú y de seición rectangular. El tocáu realízase únicamente de punta. Orixinalmente yera una espada d'entrenamientu descendiente del estoque. Ye una de les trés armes de la esgrima. Tamién nomada florinete.

Nel pasáu les muyeres namái podíen tirar a florete y dau'l poco pesu del arma yera peremplegada pa los neños. Anguaño anque s'aconseya escomencipiar deprendiendo al menos dellos entamos fundamentales de florete, los tiradores entamen con cualaquiera de les trés armes.

La zona de tocáu en florete ta llimitada, esto ye una heriede de los tiempos nos que los equipamientos de seguridá taben llimitaos a esta zona: los tocaos na tiesta yeren peligrosos polo que s'elliminaron, posteriormente la zona de tocáu redúxose exclusivamente al troncu. Poro, los tocaos fuera de la zona válida rexistrábense como blancos nel aparatu, aparándose'l combate pero ensin que puntúe. En florete, como en sable, ta prohibíu ocultar un blanco válidu con ún non válidu (por exemplu, cola mano non armada, blanco non válidu, protexer el troncu, blanco válidu).

Los asaltos en florete, como en sable, han respetar unes convenciones. Nun esiste'l tocáu doble, como n'espada, polo qu'en casu de que s'enciendan dos lluces, el tocáu ye pal tirador que tenía la prioridá. Esta prioridá depende de la fras d'armes y de les convenciones de florete pero se puen resumir en que'l qu'ataca tien la prioridá fasta que-y seya quitada pente medies d'una parada (en rialidá, les coses enguedéyense un poco más y pue ser complicáu caltriar partes d'un asaltu de florete fasta que nun se familiariza ún coles normes).