Dan

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar

Dan (段) ye un términu xaponés emplegáu nes artes marciales y n’otres práutiques tradicionales xaponeses como l’ikebana (arreglos florales), el xuegu del go, el shogi (xuegu asemeyáu al axedrez) o la ceremonia del té (chado o chanoyu), pa señalar estremaos niveles de maestría o d’esperiencia.

El sistema de graos dan utilízase dempués del de los kyu, que ye’l sistema que marca la progresión de los prauticantes enantes d’algamar el primer dan. Na mayoría de les artes marciales, la condición de propietariu d’un grau dan (yūdansha, 有段者) indícase llevando un cintu negru. Los niveles posibles van tradicionalmente, n’orde creciente de maestría, del primer al décimu dan. Los primeros dan pueden algamase xeneralmente per aciu de la presentación a exámenes o a competiciones. Los graos más elevaos riquen pela so parte d’años d’esperiencia y d’una contribución significativa a la enseñanza o investigación de l’actividá de que se trate.

Los graos cimeros namái pue dalos un altu representante d’una institución central. Ensin embargu la primer vez que se concedió un grau 10u Dan tuvo que facelo, lóxica y necesariamente, un graduáu más baxu. Sicasí dellos maestros xaponeses nunca dieron nengún grau perriba del 5u Dan, magar que dalgunos de los sos alumnos, pel so llau, diéren-yos danes perriba del so propiu nivel (p.e. Jigoro Kano recibió un 12u Dan).

Un casu particular ye la escuela Bujinkan de Ninjutsu, con un programa qu’abarca nueve estilos d’artes marciales, que concede hasta’l 15u Dan.

Magar que’l sistema dan anició nel xuegu del go, foi aplicáu a les artes marciales per primera vegada por Jigoro Kano, el fundador del yudu, cuando concedió’l primer dan a dos de los sos alumnos (Shiro Saigo y Tsunejiro Tomita) en 1883. Hasta ésa siguíase un sistema tradicional de certificaos d’aptitú (el más conocíu y antiguu ye’l llamáu menkyo) y entá nun s’estremaben na so apariencia los que después diben ser los yudansha (cintos negros) de los mudansha (los que nun teníen grau). Kano púnxose’l cintu negru en 1886.

Poro, el sistema de graos dan ye abondo modernu. D’esta miente, nes escueles tradicionales, el primer dan correspuende al momentu nel que’l candidatu al deprendimientu terminó’l so periodu de prueba y ye consideráu dignu d’entrar nel verdaderu deprendimientu. Falando en cierto, el primer dan ye’l rangu del principiante. Del mesmu mou, el décimu dan ta xeneralmente atrocáu pal fundador del arte marcial, y solamente él pue pasalu a otru. Esto resultó na desapaición d’esi grau en delles artes marciales.

En xaponés, los graos d’esti sistema tienen los siguientes nomes:

  • 1er dan : shodan ;
  • 2u dan : nidan ;
  • 3er dan : sandan ;
  • 4u dan : yondan ;
  • 5u dan : godan ;
  • 6u dan : rokudan ;
  • 7u dan : shichidan ;
  • 8u dan : hachidan ;
  • 9u dan : kyudan ;
  • 10u dan : judan ;
  • 11u dan : jûichidan ;
  • 12u dan : jûnidan ;
  • 13u dan : jûsandan ;
  • 14u dan : jûyondan ;
  • 15u dan : jûgodan ;

Esti sistema xaponés de graduación tuvo tantu ésitu qu'acabó espardiéndose per tol dominiu de les artes marciales asiátiques (Vietnam y Corea sobre too), y foi adoptáu inclusive por delles escueles creaes nes últimes décades n'Occidente.

Ver tamién[editar | editar la fonte]