Bashir Gemayel

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar

Bashir Gemayel 10 de payares de 1947 - 14 de setiembre de 1982. Foi una personalidá política libanesa, militar y presidente electu d'El Líbanu. Morrió'l 14 de setiembre de 1982 xunto con 26 miembros más de les falanxes cristianes nun atentáu na sede del so partíu Kataeb. L'únicu acusáu pola so muerte foi Habib Tanious Shartouni.

Biografía[editar | editar la fonte]

Nació en barriu d'Achrafieh, na ciudá de Beirut y dientru d'una importante familia maronita. Yera'l redrueyu de seis hermanos y fiu de Pierre Gemayel fundaor del partíu políticu Falanxe Libanesa. Bashir Gemayel entró na Falanxe en 1962 dientru la estaya estudiantil. Foi al colexu de Notre Dame de Jamhour, tamién al Institutu Libanés Modernu y a la Universidá de San Xose en Beirut en 1971. Llicenciáu en Drechu y Ciencies Polítiques ingresó en Colexu d'Abogaos de Beirut y exerció como talu na zona oeste la ciudá. En 1970 Bashir foi secuestráu por militantes palestinos y guardáu en campu de refuxiaos de Tel Al-Zaatar magar que foi lliberáu unes poques hores depués.

En 1971 fai un viax a los Estaos Xuníos, ellí dirá a l'Academia de Drechu Internacional. Ye nesi mesmu añu cuando algama'l cargu d'inspector de la estaya militar de Falanxe que formará una milicia pa intentar calterner lo qu'ellos consideraben "les amenaces palestines en territoriu libanés".

La guerra[editar | editar la fonte]

Entamen a medrar les rocees, engarradielles y conflictos ente cristianos y miembros de la OLP (Organización pala lliberación de Palestina) nos primeros años de la década de los 70. Améstense y sofiten a los palestinos grupos enforma de musulmanes sunites, drusos y dellos sectores de la izquierda libanesa, que s'oponíen al partíu Kataeb, formando toos ellos el llamáu "Movimientu Nacional Libanés".

La guerra entama en 1975, tien Bashir Gemayel 28 años. Esi mesmu añu foi acusáu polos grupos pro-palestinos de ser l'instigaor de "sábadu prietu" onde les falanxes cristianes asesinen a decenes o centenares de palestinos y libaneses musulmanes nel Beirut oriental controláu polos grupos paramilitares cristianos como rempuesta al asesinatu de dellos miembros de Kataeb unes hores enantes.

En 1976 muerre William Hawi d'un disparu d'un francotiraor na batalla Tal Al-Zaatar, cola so muerte Bashir conviértese nel cabezaleru de les milicies libaneses darréu conviértese tamién nun de los más importantes miembros del Frente libanés, que yera una xuntanza de dellos partíos políticos de calter cristianu y comandante de la so estaya militar, les Fuerces Libaneses. Estes últimes yeren tamién una xuntanza de milicies de calter paramilitar que refugaron a la OLP y a les tropes siries. Dirixó a les sos tropes na "Guerra de los cien díes" en 1978. Naquel enfrentamientu los cristianos resistieren el bombardéu y l'ataque de les tropes siries nel este de Beirut y que durara tres meses. Depués d'una serie de victories militares Bashir conviértese nun referente de la comunidá maronita, cuando se produz el so espoxigue como líder entamen a surdir odios y rocees ente les milicies de Bashir Gemayel, que yera la mayoritaria, y otres de calter tamién paramilitar, de militancia menos numberosa y qu'operaben en dellos llugares lloñe de la capital Beirut, como yera'l casu de los Tigres de Dany Chamoun. En 1980 na ciudá de Safra estos dos grupos enfrentaranse, los Tigres de Dany Chamoun sedrán eliminaes dexando tol poder nes manes de Bashir.

La so muerte[editar | editar la fonte]

El 14 de setiembre de 1982, na see del partíu Kataeb n'Achrafieh, Bashir Gemayel falaba-yos a los sos collacios de partíu por última vegada como'l so cabezaleru y comandante de les Fuerces Libaneses. A les 16:10 de la tarde, una bomba españó na so see, matando a Bashir y 26 miembros más.

Shartouni Habib, miembru del Partido Nacional Socialista Siriu, y tamién cristianu maronita, foi deteniu depués del asesinatu. Según elli punxiera-y la bomba porque "Bachir vendiera'l país a Israel". Foi encarceláu ocho años y lliberáu poles tropes siries el 13 d'ochobre de 1990.

La so muerte foi condergada pol Conseyu de Seguridá na so resolución 520 y pol presidente de los Estaos Xuníos Ronald Reagan. Reagan yera un de los políticos que mas aprecio-y tenía dientru'l panorama políticu internacional asina'l presidente americanu dixo falando sobro Bashir "esti cabezaleru xoven y prometeor apurriéranos la llume d'esperanza a El Líbanu".

El so gobiernu[editar | editar la fonte]

El 23 d'Agostu, 22 enantes del so asesinatu, Bashir Gemayel ye nomáu presidente d'El Líbanu al ser l'únicu candidatu que presentara la so candidatura pala presidencia'l país. Durante'l so gobiernu dellos fechos sucedieron: El 25 d'agostu despliéguense les Fuerces Internacionales de Paz d'orixe francés, americanu y italianu; el 30 d'agostu Yasser Arafat abandona Beirut; el 2 de setiembre ábrese la ruta de Sodeco que taba considerada como una llende que separtaba a cristianos de musulmanes; el 4 de setiembre l'exercitu libanés entra en Beirut Occidental por primera vegada dende l'entamu la guerra; el 9 de setiembre l'exércitu libanés entra por primera vegada en campamentu de refuxaos de Bourj el-Barajneh; el 11 de setiembre la economía de mercáu de Beirut entama les sos actividaes y Bashir aconcéyase col ex-primer ministru libanés Saeb Salam; el 13 de setiembre el puertu de Beirut entama a furrular con normalidá nes sos actividaes.