Araméu

De Uiquipedia
Saltar a: navegación, buscar

L'araméu ye una llingua semítica noroccidental, poro, emparentada coles llingües canaanítiques como'l feniciu o l'hebréu. Faláu en Samaria y Israel pol pueblu homónimu.

Hestoria[editar | editar la fonte]

Circa l'añu 1500 edC los arameos principien a espardise por tou Oriente Próximu dende Asia Menor pa cola India, quinientos años dempués adoutan l'alfabetu feniciu que será tresformáu estremándose d'ésti nel sieglu VIII edC, el conocíu como alfabetu araméu.

Dende entós, quiciabes incluso dende'l cautiveriu hebréu en Babilonia, l'araméu va sustituyendo a la llingua xudía, y más tarde al feniciu, pa convertise na lingua franca d'Oriente Próximu, notándose esta importancia principalmente na dominación romana, dómina na que práuticamente consigue afogare a les llingüess canaanítiques vecines.

La so importancia na vida común pue distinguise nel fechu de que foi la llingua propia de Xesucristu y na que predicó la so forma d'entender la relixosidá ente los otros pueblos como xudíos y samaritanos. Atopándose nas Sagradas Escrituras dellas citas y frases escritas n'orixe nesta llingua, nun namái nel Nueu Testamentu sinón tamién nel Antiguu Testamentu.

Filiación lingüística[editar | editar la fonte]

  1. Semíticu.
    1. Noroccidental.
      1. Araméu.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Wikipedia
Consulta la edición de Wikipedia en Araméu